Unu el la plej internaciaj kantoj en la mondo.

Laŭ la priskribo de la video: 'Tiu ĉi estas malnova dana kanto'. Nu, verdire la kanto estas originale franca, sed troviĝas tradukaĵoj multlingvaj.

En Britio infanoj kantas: 'Are you sleeping, are you sleeping, Brother John'. Kiam ili komencis lerni la francan, tiam oni ofte instruas al ili la kanton 'Frère Jaques'. En danaj infanĝardeno oni kantas: 'Mester Jacob'. Cetere mi iam havis koleginon el Gronlando, kiu kantigis nin per la gronlanda versio, tiun mi bedaŭrinde jam forgesas.

 Lastjare dum la dana, germana kaj pola kongreso en Berlino Kim Henriksen postulis al la ĉeestantaro multnacia, ke oni kantu la saman kanton denasklingve. 

Do oni kantis ĝin germane, dane, pole, hispane, itale ktp.

 Kiam Kim demandis, ĉu ne angle? Mi jesis kaj tiam iu, kiu sidis malantaŭ mi ekkriis:

'' Ve, ne en  la angla!''

''Ho, jes ankaŭ en la angla'' estis mia repliko.

KAJ

mi kantis la kanton angle.

Frato Ĵako

Frato Ĵako, frato Ĵako, 

levu vin, levu vin

/Jen la sonorilo/

/bim bam bum/

Frato Ĵako, frato Ĵako,

lavu vin, lavu vin,

/metu viajn vestojn/

/bim bam bum/

Frato Ĵako, frato Ĵako,

kuru do, kuru do,

/tuj al la lernejo/

/bim bam bum

Oni ĝojas, kiam la suno brilas

Oni ĝojas, kiam la suno brilas

( Supre la sunveturilo kiu videblas en Nacia Muzeo en Kopenhago.)

('Man bli'r så glad, når solen skinner')

Teksto : C.V.Meincke

Muziko : Kai Normann Andersen

Traduko: Kaj Røssum

Koro saltas en la brust',

bona tag' laŭ mia gust',

ina kiso logas de lipopar'.

Movas sin pied' sen lim',

malpeziĝas la anim',

cerbo ja klariĝas, kaj mi scias ja:

Mi ĝojas, se la suno brilas

foriĝas ĝem', sopir' de l' tag'.

Pro ĝi la turoj or-similas,

la urbon premas mi en brak'.

Klarigu tion vi!

Rondire ridas mi,

nun ĝojas en liber' -

mi scias pri l' afer':

Mi ĝojas, se la suno brilas

sur reĝa urbo KOPENHAG'.

Se verdiĝas et-foli'

de mi sonas ĝoja kri',

KOPENHAG' ja estas plej bona lok'.

Se printempas en april'

kun la alaŭdeta tril',

tiam mi kunkantas pro ĉarma allog'.

Mi ĝojas, se la suno brilas,

foriĝas ĝem', sopir' de l' tag'.

Bontrov' ĉi tie ja facilas

en hejma urbo KOPENHAG'.

Ja optimismas mi

vagante tie ĉi,

ĝojiĝas per la kant'

ja ĉiu vizitant'.

Mi ĝojas, se la suno brilas

sur reĝa urbo KOPENHAG'.

Eble eĉ se vi estus malgaja, la suno gajigus vin! Nu, laŭ la virino en la sekva video.

Konsolo de la danoj.

        Konsolo de la danoj

                             'Langt højere bjerge'

                             Teksto : N.F.S.Grundtvig 1820

                             Muziko : H.O.C. Zinck      1801

                             Traduko: C. Graversen

Nu, ĝis nun neniu jam enmetis videon de tiu ĉi en YouTube. 

Tamen  

Jen la melodio

La montoj de l' mondo en granda mezur'

la danajn altaĵojn superas.

Ni tamen pro nia ebena natur'

kun verdaj montetoj fieras.

Ne taŭgas por ni la kapturna altec'.

Ĉetera restad' donas pli da progres'.

Pejzaĝoj mirinde pli bele laŭ dir'

troviĝas en lokoj aliaj.

Sed kreskas ĉe ni miozot' kaj latir'

sur bordoj kun fagoj graciaj,

kaj pleje nin ravas, dum vivo sur ter',

floranta kamparo kun ondo-border'.

Kaj eble aliaj por gloro kaj mon'

pli pompajn faraĵojn prezentis.

Sed en nia ŝildo leonoj, sur fon'

de koroj, ne vane atentis.

Kverelu la agloj pri parto post part'

de l' tero, ni restas ĉe nia standard'.

Popoloj multege pli saĝaj ol ni

kredeble kelk-ie sin trovas.

Sed danoj sin helpas per simpla raci',

konkuri kun di' ni ne provas.

Se brulas por justo kaj vero la kor',

al nia prudento ne mankas valor'.

Kaj lingvoj pli noblaj, superbaj sen lim'

laŭdire kelkloke sonoras.

Sed danoj, en lingvo de deca esprim',

la alton kaj belon honoras.

Kaj pli ni moligas per milda frazer',

ol pistas aliaj per frazoj el fer'.

Hubula kanto

               Hubula kanto

('Med min hakke, min skovl og min spade')

Teksto : Johan Skjoldborg (1861 - 1936)

Muziko : Johan Torrild

Traduko: H.E.Jensen

Dum fine silentas la vintra ĥoral',

kaj streĉas sin en la sunbrilo

folioj de vintro-taŭzita sekal',

altiras min kvazaŭ por festo-batal'

la hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

La eĝon rustintan ĝis ŝtalblua pur'

poluras mi per akrigilo,

kaj nun mi forkuras de vando kaj mur'

al ŝtonplena kamp' en la marĉa natur'

kun hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

Aŭskultas kantadon mi de la birdar',

min vokas alaŭdo per trilo;

kunvenas ja tiel ni jaron post jar',

ĝi trilas, laboras mi en la kampar'

per hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

Kaj kiam la suno subiras en bel'

en vast-erikeja trankvilo,

la dorson rektigas mi, vokas min cel',

briladas kaj glimas la ŝtalblua hel'

de hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

      

Iom da informoj pri la tradukanto H.E. Jensen:    Jen la fonto.

<<  La tradukanto =HEJ - Hans Erik Jensen, Toustrup, - † 18.6.1973
Jam antaŭ proksimume 40 jaroj HEJ esperantiĝis, kaj dum tre multaj jaroj li estis ege aktiva diversmaniere. Li ne nur tradukis multajn danajn kantojn, sed li ankaŭ verkis multajn originajn.
Unu el la plej gravaj labor­oj, en kiu li partoprenis, estis la redaktado de Da­na Antologio, kiu realigis dank' al tio, ke HEJ estis la plej aktiva kaj laborema aganto.>>

 

Fungo-parado

Fungo-parado

(melodio laŭ 'Når egene knoppes')

Teksto : Poul Thorsen

Muziko : Oluf Ring 

Ne sukcesis al mi trovi bonan video, sed la unua kanto en la sekvanta sondosiero  estas la ĝusta.

Jen la melodio. 

Ĉe la paĝo surklaku la jenan kaj preĝu je la sukceso!!! 

  Når egene knoppes, Når egene knoppes Komponist Oluf Ring Dirigent Jesper Grove Jørgensen

Aŭtuno subitas,

kaj fungoj invitas

por bunta parado en ĉiu arbar'.

Manĝeblaj? Ne gravas,

ĉar ĉiuj enhavas

kvalitojn pli noblajn ol laŭ kulinar'.

/: Ombreloj, ĉapeloj,

tubetoj, lameloj

indikas la specon (plus-minus-erar'). :/

Sub kverkoj kaj fagoj,

larikoj, kratagoj

la specoj distingas sin laŭ la medi'.

Vualo aŭ ringo

aŭ lakto aŭ inko,

odoro aŭ gusto aŭ anatomi'?

/: La Ruĝet-iĝanta,

La Pilko Giganta,

kaj La Nuduleto por afrodizi'. :/

Jen La Amanita,

blank-ruĝa, ekscita,

muŝfungo efika por droga stimul'.

Ĝi pimpas sen plano

apud Karl-Johano,

en tuta Fungio Majesta ĉeful'.

/: Kun flava funelo

de La Kantarelo

emerĝas tubfungoj sub blanka betul'. :/

l ŝlima globuso

fetoras Faluso

provoke al ĉasta Peruko-Ĉapel'.

La Bruna Kombilo

kaj Ruĝa Fragilo

proponas ringdancon kun Granda Funel'.

/: En herbo La Piko,

la densa Indigo,

La Skvama, La Okra, La Flava Miel'. :/

Subitas aŭtuno

kaj kun frenezumo

fungistoj fervoras por plua kompren',

kaj malgraŭ konfuzo

pro l' noma rebuso

risketas remaĉi dum nokta festen'.

/: Amikoj fidelaj

al fungoj tre belaj:

Pretigu vin por venontjara promen'! :/

Sabaton la pasintan.

Sabaton la pasintan.

Det var en lørdag aften. 

Popolkanto - traduko Jenny Nielsen.

(Ne sukcesis al mi trovi bildon de virino, kiu mortis je malfeliĉa amo. Tamen tiu viro, kies nomo estis Chatterton, samkaŭze suicidis.)

Sabaton la pasintan
mi atendadis vin.

Sabaton la pasintan

mi atendadis vin.
Vi ja promesis veni, sed
do tamen trompis min 

 Kuŝante sur la lito
elkore ploris mi.

Kuŝante sur la lito

elkore ploris mi.
Je ĉiu paŝo en la dom'
mi pensis. Estas vi.

Mi kombis la hararon
dimanĉe frumaten'

Mi kombis la hararon
dimanĉe frumaten'
kaj iris en preĝejon
por la eklezi-solen'.

Sed vi ne venis tien
dum la diserva hor'.

Sed vi ne venis tien
dum la diserva hor'.
Vi amas nun alian
kaj forpelis min el kor'.

Solece mi reiris
plorante pro malĝoj'.

Solece mi reiris
plorante pro malĝoj'.
Je ĉiu paŝo hejmen
falis larmoj al la voj'.

Rubandojn ruĝajn, belajn,
kiujn donacis vi

Rubandojn ruĝajn, belajn,
kiujn donacis vi
neniam plu mi portos nun,
al morto iros mi.

Ĉu oni trovas rozojn
en bedo de brasik'?

Ĉu oni trovas rozojn
en bedo de brasik'?

  Ĉu amo povas resti, se
perfidas vin amik'?

Mi volis rozon pluki,
nur unu kaj ne pli.

Mi volis rozon pluki,
nur unu kaj ne pli.

  Mi amis vin el tuta kor'
ne plu nun amas mi. 

                                     

                                         

                          Tekstfonto

Mi vidas la fago-helajn insulojn

Mi vidas la fago-helajn insulojn

Botanika ĝardeno, Kopenhago.

'Jeg ser de bøgelyse øer'

Teksto : L.C.Nielsen

Muziko : Thorvald Aagaard

Traduko: Kaj Røssum

La fag-insulojn sur la mar'

fiere vidas mi.

En suno delikate, perfekta idili'!

Mi bone scias laŭ mezur'

ne vasta estas ĝi

de limo ĝis al limo,

sed mia prapatri'.

Pasintajn gentojn vidas mi

dum tempo de jarcent'.:

Ĉe "Kongedybet" venko *)

ĉe "Dybbøl" ho, turment'. *)

Pri juna amo, vasta rev',

tro mankis la vizi'.

De ili ni devenas,

popolo de Dani'.

Kaj tial tre estime ni

en ajna mond-teren'

sopiras al la bordoj

de nia hejm-haven'.

Kaj ĉiun nomon de bravul'

kolektas zorge ni,

de ili ja devenis

estonto de l' naci'.

*) "Kongedybet": Parto de la Sundo inter Selando kaj Svedio. La 2an de aprilo 1801 marbatalis angloj (Nelson) kontraŭ danoj (Olfert Fischer).

**) "Dybbøl": Fortikaĵo en suda Jutlando (apud Sønderborg). Bataloj 1848 kaj 1864.

Feliĉa Tago de Svante

Feliĉa Tago de Svante.

Svantes lykkelige dag. Benny Andersen.

Traduko: Poul Thorsen 

Kia mateno nun!
Ruĝas la ronda sun'.
Nina jam staras sub duŝ',
- fromaĝon en mia buŝ'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Floroj ekfloras tre.
Jen grimpas arane'.
Birdoj ekflugas en ar',
ĉiam en solidar'.
Ne tro malbonas feliĉ en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Verdas malseka herb'
por la abela ĉerp'.
Pulmoj plenigas sin per
flaroj de l'primaver'.
Ne tro malbonas la ĝoj' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Kanto sub duŝo-ban',
ĝojas la kara infan'.
Bluas la blua ĉiel',
kaj mi komprenas kiel.
Ne tro malbonas feliĉ' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Nina eliras nun:
nuda, malseka brun',
kisas min ame kaj ek-
kombas la' harojn por sek'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Bonegan kompason

Bonegan kompason

'Den er fin med kompasset'

Teksto : H.H.Seedorf-Pedersen

Muziko :

Traduko: K.Langgaard

Bonegan kompason!

Plenigu la glason

kaj donu la kandon al mi ĝuste nun!

Rapide, nu venu!

la punĉon ni prenu!

Ĉar Rosvald kaj Rosa vojaĝas - Rangoon.

Adiaŭ, knabinoj!

Ĉe fremdlandaninoj

troviĝas ja ĉiam pretec' en la am'.

Mi konis knabinon

Tjingatjukaninon

kun amo simila al pulv' kaj cinam'.

La bela lilio

en la familio -

ŝi estis nigrega ja kiel vanil'.

Finiĝas ja ĉio;

do ankaŭ ĉi tio;

ŝi trompis min kun la stultulo O'Neill.

Sed tio ne gravas

al li, kiu havas

blondharan knabinon en hejma kampar'.

Nun gluton el glaso!

Ŝi estas kompaso,

kondukas nin hejmen trans ŝaŭma ondar'.

Se iras la oro

en urb' Singaporo

renkontos nin okul'-riproĉ' pro la mon'.

Ni ploras varmege

kaj pentas larmege

je la akompan' de la akordion'.

Sed sur la ondvojo

foriras malĝojo

pro nia sopir' al albordo-tajfun'.

Kaj kiam ni iros,

memoru: sopiros

ni al la patruj'; sed nun for al Rangoon!

                                             Jen la video danlingva.

                            http://youtu.be/VBi5IUSiBB4

Somermeza kanto

                    Somermeza kanto

('Vi elsker vort land')

Teksto : Holger Drachmann

Muziko :P.E Lange-Müller

Traduko: Ejlif Andersen (libere reverkita)

Amata patri'!

Dum kristnasko kun ĝoj'

ni rigardas la arbon dum lumoj ekbrilas.

Ni laŭ kampo kaj voj'

aŭdas laŭdon por vi

dum printempo, ĉar vigle la birdoj nun trilas.

Ni kantas por vi, kiam post nia peno

en niaj grenejoj abundas la greno.

:/: Sed ni sentas en kor'

ke plej granda honor'

estas via, Sankt' Hans,

somermeze en festa soleno. :/:

Amata patri'!

En varia somer'

grandaj nuboj benaĵojn en kampojn faligas.

Dum sunbrila veter'

kreskas floridili',

al laboro naturaj donacoj instigas.

Sed kiam alvenas labortaga fino,

kaj dum trifolion manĝegas bovino,

:/: tiam iras por danc'

laŭ ordon' de Sankt' Hans

gejunuloj simile al

idoj kun ludaj inklinoj. :/:

Amata patri'!

Inter landoj infan'.

Ni vin gardas, ni nian liberon defendas.

Sed kun paco en man'

ni al ĉiu naci'

kiu estas pacema, la manon etendas.

En urb' kaj kamparo ekzistas jam troloj.

Ni ilin forigas per fajraj simboloj.

:/: Malpacemo nun for!

La porpaca labor'

povas venki, se nur

estas bonaj la koroj kaj 

voloj. :/: