Schleifer, a knife grinder.
Source: de:Eygentliche Beschreibung aller Stände auff Erden, hoher und nidriger, geistlicher und weltlicher, aller Künsten, Handwercken und Händeln ..." / from Jost Amman and Hans Sachs / Frankfurt am Main / 1568 / thanks to www.digitalis.uni-koeln.de
Printempa kanto de l' olda ''Den gamle skærslibers forårssang''
Teksto : Sigfred Pedersen.
Muziko : Kaj Normann Andersen
Traduko: Poul Thorsen
Printempa kanto de l' olda
Denove logas la longaj vojoj,
Source: de:Eygentliche Beschreibung aller Stände auff Erden, hoher und nidriger, geistlicher und weltlicher, aller Künsten, Handwercken und Händeln ..." / from Jost Amman and Hans Sachs / Frankfurt am Main / 1568 / thanks to www.digitalis.uni-koeln.de
Printempa kanto de l' olda ''Den gamle skærslibers forårssang''
Teksto : Sigfred Pedersen.
Muziko : Kaj Normann Andersen
Traduko: Poul Thorsen
Printempa kanto de l' olda
Denove logas la longaj vojoj,
flikita
estas fidela ŝu'.
Mi
tranĉis ŝalmon de la tremoloj
kun
verda ŝelo ĉe Holstebru.
Mi
venas vage de l' fora Nordo,
kaj
forgesita la vintro nun.
Tranĉilojn
portu! Tondilojn ordu
por
mia pano kaj por la sun'.
La
junaj jaroj, ho kien flugis
la
bela tempo de libertin'?
Ĉe
la vojrando mi florojn plukis,
gedormis
kun la kampar-knabin'.
Kun
ŝi plezure mi luktis forte
-
en ŝia sino: printemp-parfum'.
Tranĉilojn
portu, tondilojn ordu
por
mia pano kaj por la sun'.
Strangulo
estas la akrigisto
sen
propra hejmo, sen akompan';
kotforigisto,
hundo-tondisto
kaj
forpelito de kamparan'.
Sekure
post la fermita pordo
farmisto
sidas kun kaĉ-farun'.
Tranĉilojn
portu, tondilojn ordu
por
mia pano kaj por la sun'.
Abundis
tiam la bona brando,
malmultekosta
kun ranca gust'.
Amaraj
plantoj laŭ la vojrando
aromon
donis al la plenbuŝ'.
Ho,
festenuloj, vi dum jubiloj
ebriaj
lasis min post kermes'
kun
la tranĉiloj kaj la tondiloj
kaj
la amaro de la solec'.
Ja
kiuj kun siaj revoj restas,
facile
juĝas min laŭ botel',
sed
mi revemas, poeto estas,
mi
estas ero de l' nokta hel'.
Poetoj
estas laŭ multaj stiloj,
kaj
mia estas la voja vag'
kaj
la tranĉiloj kaj la tondiloj
kaj
dankoj pro la modesta pag'.
La
vojkunuloj, ho kie estas
kampar-knabino
kaj kamarad'?
Plej
multaj en la azilo nestas
aŭ
kluke mortis dum la drinkad'.
Sed
mi persistas, popolo-filoj,
kun
haroj blankaj kaj ruĝa naz'
pro
la tranĉiloj kaj la tondiloj
kaj
pro la suno kaj pano-ĉas'.
Ankoraŭ
logas la longaj vojoj,
tagmeza
varmo, matena frost'.
Per
akrigil' mi dum pluraj fojoj
tenados
ruĝon sur naza fost'.
Mi
venas vage de l' fora Nordo,
kaj
forgesita la vintro nun.
Tranĉilojn
portu! Tondilojn ordu
por
mia pano kaj por la sun'.
Vesperiĝas
jam,
sed
interna flam'
gardas
ilin kontraŭ malvarmumo!
Kia
bela flu'!
Mia
kor' kun bru'
preskaŭ
kreve batas tra l' kostumo.
En
la nokt-trankvil'
kun
dukata bril'
luno
sur la branĉojn gutas oron.
Ĉiu
belulin'
enlitigis
sin!
Sola
hejmeniri ŝiras koron!
P.S. Pro ia kialo, ne funkcias la tekniko. Tial ne sukcesis al mi enmeti la videon ĉi tien.
Jen la ligilo de la kanto dana.
P.S. Pro ia kialo, ne funkcias la tekniko. Tial ne sukcesis al mi enmeti la videon ĉi tien.
Jen la ligilo de la kanto dana.
sukceson kaj plezuron!
