 |
De 'Dana Esperantisto', Kvara Jarkolekto Nr.3. Junio 1911.
|
Dum la matenmanĝo en Stige la odenseaj samideanoj faris grandan plezuron al la fremduloj per kanntado de la sekvanta kanto, kiun la odensea ''Esperantoversfabrikanto'' S-ro P.Bondesen verkis.''
Samideanoj! Tre bonveniĝitaj
vi estu post vojaĝoj finiĝitaj,
Ĉe la rivera bordo
multjare loĝis ni;
birdkante la agordo
sonadas nun al vi.
Kredu nin, karaj alvenantaj,
Kore ni estas salutantaj
nun al vi.
Palmarboj kaŝas esperantajn tonojn,
eĉ fagokronoj ŝirmas tiajn sonojn.
Fortege kiel ondo
de monda maro kun
senlimo de profundo
de bord' al bordo nun
paŝas mondvaste la movado.
Ĉiam per paca laborado
iru ĝi!
Belsona ĉiam estas Esperanto,
en grava temo kaj en gaja kanto.
Tuj fulme de klareco,
tuj mole sonas ĝi,
tuj akre de forteco,
sonĝdolĉe tonas ĝi.
Ĉian senton de tut'aero,
ĉian penson de tuta tero
havas ĝi.
Tre granda certe estas nia celo
kaj alta kiel suno de ĉielo.
La gentoj komprenigi
per sama lingvo por
estonte sanceligi
la barojn igu for!
Fideleco de promesanto!
Vivu la kara Esperanto,
vivu ĝi!
