Kiel en junaj tagoj

Kiel en junaj tagoj

'Så sødt som i gamle dage'

Teksto :Kaj Munk

Muziko : Kai Normann Andersen

Traduko:Poul Thorsen

Mutu, amiko, la gramofon',

ĉesu la saksofon-grakoj.

Sonu denove la violon'

kiel en junaj tagoj.

En la urbego sufiĉas la ted',

venu al kampo-vagoj.

Sentu roserojn sub la pied'

kiel en junaj tagoj.

Dolĉe ekkantas la najtingal'

al parulin' inter fagoj.

Same beata la am-signal'

kiel en junaj tagoj.

Luno sen help' de elektra flu'

velas trans arkipelagoj,

brilas al reva, vaganta du'

kiel en junaj tagoj.

Spiras apenaŭ ĉe nokto-mez'

vento laŭ niaj imagoj.

Flustras la steloj pri eternec'

kiel en junaj tagoj.

Turnas sin Mondo senŝanĝe, sen ĉes',

spite al ĉiuj plagoj -

li diras: Ĉu? kaj ŝi spiras: Jes!

kiel en junaj tagoj.

Jen denove la ligilo de la kanto dane.

http://www.youtube.com/watch?v=NY0OIA6hEqU

Ridetas dolĉa la dana bord'

 

La kastelo de Kronborg, Elsinoro.

Ridetas dolĉa la dana bord'

('Hvor miler fager den danske kyst')

Teksto : Johs. V. Jensen

Muziko :

Traduko: Poul Thorsen

Ridetas dolĉa la dana bord'

kaj ĉirkaŭbrakas ondaron helan,

dum somer-nuboj kun ŝip-eskort'

gracie iras en Sundon belan.

Kaj KRONBORG krutas

de sur Seland',

dum resalutas

la mara grand'.

Sopiris frue ni al la mar'.

Sed kiam ondoj la voĉon levis

simile venton tra gren-kampar',

plej multaj turni la ŝipon devis.

Reiron gvidas

la verda fjord',

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

Sur danaj kampoj ondiĝas hum'

mildeme, kiel virino spiras.

Hordeo skuas silkharojn, dum

sekalo reve al sun' sopiras.

La vent' rapidas

tritikon for,

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

La fojno spiras en spica vent'.

Rivero plonĝas herbejon ĝoje.

Alaŭdoj trilas en sun-torent',

dum floroj klinas sin apud-voje.

Pratomboj krone

de l' verda land'

belegas fone

de l' mara strand'.

Severe vokas la voĉo de

antikvaj tomboj sub herba verdo.

Mortintajn gentojn forgesu ne,

nek la heredon de nobla sperto.

Mortintaj gentoj

en tera sin'

kun pratalentoj

admonas vin.

La manoj formas laŭ penso-kler'.

Per ŝtonoj luktis la prakampuloj.

Kaj ĉiu ero en dana ter'

animon portas de ĉi insuloj.

Se vi komprenu

pri l' origin',

trezoron tenu

kaj taksu ĝin.

Sed se vi celis al fremda strand',

viking-simile la maron estris,

revene al la malnova land'

vi sentos, kie la koro nestis.

Ĉar pradestinoj

kaj kor-inklin'

kaj mildulinoj

regadas nin.

Kor i kupeen (Tonika) - Hvor smiler fager den danske kyst - YouTube

Jens Vejmand

Jens Vejmand

 Supre jen la laborejo de Thomas Petersen, kiu estis la vera Jens Vejmand.

('Jens Vejmand')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko :Carl Nielsen

Traduko: C.Graversen

Post pajla ventŝirmilo

- kun man' en vundovind',

ledpeco ĉe okulo

kaj gapa ŝuopint' -

jen sidas li, Jens Vejmand;

pro akra vivbezon'

la panon elmartelas

el malmolega ŝton'.

Se vi matenon frue

vekiĝas pro kaskad'

de sonoj de martelo:

batado, bat', batad',

ja estas li, Jens Vejmand;

jen fulmas de l' martel'

fajreroj furiozaj

jam sub mateno-stel'.

Se de kaleŝ' komforta

oldulon vidas vi,

kun akvo en okuloj

kaj vanga larmostri',

ja estas li, Jens Vejmand:

la krura kovropajl'

nur vane povas ŝirmi

de vento, frost' kaj hajl'.

Se vi veturas hejmen

en pela pluva vent',

dum pro malvarm' tremetas

Venus' en okcident',

denove ŝtalsonoron

vi aŭdas tra l' veter',

ja estas li, Jens Vejmand,

ankoraŭ ĉe l' afer'.

Li tiel nian vojon

glatigis ĝis pere',

kaj antaŭ kristnaskiĝis,

la brako diris: ne!

Jen kuŝis li, Jens Vejmand,

senforta man' kaj kor';

malvarman vintronokton

li transportiĝis for.

Nun staras en tombejo

tabul' en putra stat'

mizere kliniĝanta

sen farbo sur fasad',

jen kuŝas li, Jens Vejmand;

sur ŝtonoj vivis li,

sed lian tomboŝtonon

neniam faris ni.