Jens Vejmand

Jens Vejmand

 Supre jen la laborejo de Thomas Petersen, kiu estis la vera Jens Vejmand.

('Jens Vejmand')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko :Carl Nielsen

Traduko: C.Graversen

Post pajla ventŝirmilo

- kun man' en vundovind',

ledpeco ĉe okulo

kaj gapa ŝuopint' -

jen sidas li, Jens Vejmand;

pro akra vivbezon'

la panon elmartelas

el malmolega ŝton'.

Se vi matenon frue

vekiĝas pro kaskad'

de sonoj de martelo:

batado, bat', batad',

ja estas li, Jens Vejmand;

jen fulmas de l' martel'

fajreroj furiozaj

jam sub mateno-stel'.

Se de kaleŝ' komforta

oldulon vidas vi,

kun akvo en okuloj

kaj vanga larmostri',

ja estas li, Jens Vejmand:

la krura kovropajl'

nur vane povas ŝirmi

de vento, frost' kaj hajl'.

Se vi veturas hejmen

en pela pluva vent',

dum pro malvarm' tremetas

Venus' en okcident',

denove ŝtalsonoron

vi aŭdas tra l' veter',

ja estas li, Jens Vejmand,

ankoraŭ ĉe l' afer'.

Li tiel nian vojon

glatigis ĝis pere',

kaj antaŭ kristnaskiĝis,

la brako diris: ne!

Jen kuŝis li, Jens Vejmand,

senforta man' kaj kor';

malvarman vintronokton

li transportiĝis for.

Nun staras en tombejo

tabul' en putra stat'

mizere kliniĝanta

sen farbo sur fasad',

jen kuŝas li, Jens Vejmand;

sur ŝtonoj vivis li,

sed lian tomboŝtonon

neniam faris ni.