Paliĝas l' arbaro

                   Paliĝas l' arbaro

                                     ('Nu falmer skoven')

                                    Teksto :N.F.S.Grundtvig

                                     Muziko :J.H. Nebelong

                                    Traduko: Kaj Røssum

                                    Paliĝas l' arbaro tra la land',

                                    ekmutas birdo-kantoj,

                                    kun cikonioj trans la strand'

                                    nun flugas la formigrantoj.

                                   Sur kampo ĵus ondis ora lum'

                                   pro spikoj tre abundaj,

                                   sed nun vidiĝas nigra hum'

                                   kun stoploj, ho, malfekundaj.

                                  Sed en la grenejo tie ĉi

                                  abundas Di-donacoj.

                                  Pri riĉo kaj laboro pli

                                  atestas la grajn-amasoj.

                                 Jen kiel la bird' rikoltos ni

                                 sen plugo kaj semado.

                                 Ni tiam ne memoros pri

                                 la tera labor-penado.

                                 Kaj Lia spirito en prosper'

                                 plenumis la provizon.

                                 Kun kredo, amo kaj esper'

                                 ni iros la paradizon.

Barkarolo

              Barkarolo

                     ('Natten er så stille')

                     Teksto : J.L.Heiberg

                      Muziko : C.E.F._Weyse

                     Traduko: H.E.Jensen

                     Nokto en trankvilo

                     klara regas nun,

                     perlas jam rosbrilo

                     en la marlulilo

                     ludas nun la lun'.

                     Laŭ la ondo volas

                     luli sin la kor',

                     plendoj ne parolas,

                     dolĉe vent' petolas,

                     ĉesas nun la plor'!

Vesperkanto

Vesperkanto

('Fred hviler over land og by')

Teksto : B.S.Ingemann

Muziko : Rudolph Bay

Traduko: H.E. Jensen

(Dankon al Lars Kromann pro la nformoj pri H.E.Jensen.) 

La paco ĉie regas nun,

la mond' ne bruas plu;

al sia nubo brilas lun'

de la ĉiela blu'.

Profunde kuŝas en la lag'

la bildo de l' ĉiel',

paŝtisto post pasinta tag'

laŭdkantas nun en bel'.

En la ĉielo, sur la ter'

eĉ ne sin movas vent';

ho, koro, ankaŭ sen koler'

vi dormu en silent'!

Venigu pacon, mia kor',

nun ĉesu la kverel';

ĉar vidu, en vespera hor'

eliras pacanĝel'!

Li estas gasto kiel vi,

sopiras al ĉiel',

surtere tamen restas li

en stelbrilada hel'.

Vesperan kanton diras li

por vi, la pacanĝel'!

Diversajn vojojn iras ni

al sama la ĉiel'.

http://youtu.be/-7tC4nZdvKo

Kantoplenas nun la tag'

Kantoplenas nun la tag'

('Nu er dagen fuld af sang')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko : Carl Nielsen

Traduko: Poul Thorsen

Kantoplenas nun la tag',

kaj venis la vanelo.

Distamburas galinag'

por nokta am-apelo.

Refreno:

Pluki tigojn kun roser',

pluko junkojn ĉe river',

pluki, pluki florojn.

Oran flavon sur ravin'

la pezaj kaltoj ĵetas.

Suda vent' proponas sin,

kaj noktkandeloj cedas.

Tutan tagon el laget'

sin levas butom-tigoj:

meĉoj sveltaj - arda pet'

pri suno-ekbruligoj.

Junulinoj nun sur silk'

por nupta festo stebas.

Manke de svatanto-bild'

en revoj unu ŝvebas.

Donu neforgesumin'

kaj laste krispomenton.

Tiel nia ludo-fin'

similas la komencon.

La Hiacinto

La Hiacinto

('Det er i dag et vejr ...')

Teksto Ludvig Holstein:(1864 - 1943)

Muziko : Poul Schierbeck: (1888 - 1949)

Traduko: Kopenhagaj esperantistoj

Hodiaŭ estas bela sunveter'.

Ho, kara vi, proksimas primaver'!

Forgesi volas mi, ke estis vintro,

nun aĉetindas iu hiacinto

al vi, plej kara mia, sur la ter'.

Aĉetis ŝi de blu- kaj blankkolor'

laŭ belo kaj eĉ pli laŭ bonodor'.

Hodiaŭ brilas sun' per sia varmo,

ĉirkaŭas min memoroj pri la ĉarmo

de vi, la plej amata de la kor'.

Kaj ili ŝvebis ade ĉirkaŭ ŝi.

Ŝi ĝojis inter ili pli kaj pli.

Hodiaŭ sun' radias kvazaŭ sagoj,

sufiĉas sunobril' por multaj tagoj,

mi kisas arde je la etfoli'.

Ŝi kisis ĉiujn florojn de l' somer',

al li ŝi portis ilin kun fier'.

Karulo, venas mi kun hiacinto.

Karulo, ni forgesu pri la vintro.

Hodiuaŭ estas bela sunveter'!

http://youtu.be/sRYQPq_iT3w