Cedas la suno.

Cedas la suno

(melodio laŭ 'Mægtigste Kriste')

Teksto : Poul Thorsen

Muziko : Fr. Flemming

Bela septembro -

buntas la arbaro.

Naŭa monato laŭ la kalendaro.

Falas la fruktoj post ĝiskreva ŝvelo

al sia celo.

Bela septembro -

fungoj por plezuro

svarmas sur la paletro de l' naturo:

La fungiado, rava kaj horora,

mil-mil-kolora.

Bela septembro -

urĝas la rikolto.

Prujne vestiĝas jam aŭtun-heroldo.

En sia lukto, ombro kontraŭ lumo,

cedas la suno.

Bela septembro

kun stelaro klara.

Dista paseo dolĉa kaj amara

fronte al frido de futuro krude

lasas nin mute.

La eternaj tri.

La eternaj tri.  Laŭ: Tove Ditlevsen: De evige tre.

Tradukis de Poul Thorsen

Du viroj kruciras tra mia mondet'
barante al vojiro plua,
ĉar unu rifuzas la amon de mi,
kaj vane min amas la dua.

Kun unu mi vivas dum nokta revem'
en mia animo sufere.
La dua frapadas al pordo de l' kor'
mi lasas lin stari ekstere.

Al mi unu donis kun spir' de printemp'
feliĉon kaj poste doloron
la dua dedicis la vivon al mi,
kaj mem ne rehavis eĉ horon.

Pro unu susuras la kanto de l' sang'
pri amo libera, sublima
la dua identas al tristo de l' tag':
dronejo de revo intima.

Sed inter la du staras ĉiu virin'
amanta, amata kaj pura.
Okazas nur fojon dum centjara flu',
ke ambaŭ fandigas en nura. 

(Nu, ne ĉiam sukcesas al mi aldoni la videojn en la blogon. Jen la ligilo al YouTube.)

La eternaj tri . 

 

Aprilkanteto

Aprilkanteto

('Grøn er vårens hæk')

Teksto : Poul Martin Møller

Muziko : Niels W. Gade

Traduko: Poul Thorsen

Verdas heĝoj nun,

en printempa sun'

knabinetoj sur Remparo iras.

Belas la aer',

en la primaver'

ili sub la silk' videble spiras.

La vanel' ĉe dig',

vergoj de l' salik'

vete kun violoj artifikas.

Idoj de l' anser'

plonĝas en river',

pigoj vostoplumojn balancigas.

Gefianĉoj du

en ĝardeno ĉu

dancon volas jam al ni prezenti?

Svelta siluet'!

Bela piedet'!

Knabo volas florkronetojn vendi.

Cikoni' en vent'

sur la farm-tegment'

bekon per la ruĝa krur' poluras.

Spicvendisto kun

la edzino nun

pipon fumas kaj promene kuras.

Ĉiu junulin'

bunte vestis sin,

rigardetoj flugas kiel sagoj.

Ĉirkaŭ mola nuk'

silkrubanda tuk'

flirtas kiel militistaj flagoj.

 

Vesperiĝas jam,

sed interna flam'

gardas ilin kontraŭ malvarmumo!

Kia bela flu'!

Mia kor' kun bru'

preskaŭ kreve batas tra l' kostumo.

En la nokt-trankvil'

kun dukata bril'

luno sur la branĉojn gutas oron.

Ĉiu belulin'

enlitigis sin!

Sola hejmeniri ŝiras koron!

moli Malon'

             Moli Malon'

Teksto : Eira popolkanto

Muziko : Eira popolmelodio

Traduko: Poul Thorsen

(Nu, la kanto ne estas dana, sed Poul Thorsen, la tradukanto, estis ja dano)

 

Sur strato Dublina

kun beleco knabina

unue okulis min Moli Malon'.

Kun puŝveturilo

tra l' strat-maltrankvilo

kriis: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/

Ŝi fiŝojn disvendis,

kaj ŝi tute ne fremdis,

ĉar same la patro kaj ŝia patrin'

kun puŝveturilo

tra l' stratmaltrankvilo

kriis: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/

Ŝi mortis pro febro,

tute ne eblis retro-

venigi la vivon de Moli Malon'.

Sed ŝia spirito

post ŝia vehiklo

krias: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/

Fungo-parado

Fungo-parado

(melodio laŭ 'Når egene knoppes')

Teksto : Poul Thorsen

Muziko : Oluf Ring 

Ne sukcesis al mi trovi bonan video, sed la unua kanto en la sekvanta sondosiero  estas la ĝusta.

Jen la melodio. 

Ĉe la paĝo surklaku la jenan kaj preĝu je la sukceso!!! 

  Når egene knoppes, Når egene knoppes Komponist Oluf Ring Dirigent Jesper Grove Jørgensen

Aŭtuno subitas,

kaj fungoj invitas

por bunta parado en ĉiu arbar'.

Manĝeblaj? Ne gravas,

ĉar ĉiuj enhavas

kvalitojn pli noblajn ol laŭ kulinar'.

/: Ombreloj, ĉapeloj,

tubetoj, lameloj

indikas la specon (plus-minus-erar'). :/

Sub kverkoj kaj fagoj,

larikoj, kratagoj

la specoj distingas sin laŭ la medi'.

Vualo aŭ ringo

aŭ lakto aŭ inko,

odoro aŭ gusto aŭ anatomi'?

/: La Ruĝet-iĝanta,

La Pilko Giganta,

kaj La Nuduleto por afrodizi'. :/

Jen La Amanita,

blank-ruĝa, ekscita,

muŝfungo efika por droga stimul'.

Ĝi pimpas sen plano

apud Karl-Johano,

en tuta Fungio Majesta ĉeful'.

/: Kun flava funelo

de La Kantarelo

emerĝas tubfungoj sub blanka betul'. :/

l ŝlima globuso

fetoras Faluso

provoke al ĉasta Peruko-Ĉapel'.

La Bruna Kombilo

kaj Ruĝa Fragilo

proponas ringdancon kun Granda Funel'.

/: En herbo La Piko,

la densa Indigo,

La Skvama, La Okra, La Flava Miel'. :/

Subitas aŭtuno

kaj kun frenezumo

fungistoj fervoras por plua kompren',

kaj malgraŭ konfuzo

pro l' noma rebuso

risketas remaĉi dum nokta festen'.

/: Amikoj fidelaj

al fungoj tre belaj:

Pretigu vin por venontjara promen'! :/

La granda Tero.

La granda Tero.

 Tænk, hvis jeg sad på månen.

Teksto: Halfdan Rasmussen

Traduko: Poul Thorsen:

 

Se sidus mi sur Luno
ludante kun ĉiela nub',
mi povus okulumi
al ĉiu Tera bub'.

Mi povus vidi negron
tamburi sur tamburo-bret'
kaj vidi ĉinon manĝi
per sia bastonet'.

Kaj en Ruslando granda
kun frosto pli ol eblas kred'
en neĝo certe ludas
knabet' kun sia sled'.

Mi povus mane svingi
al norvegidoj ĉe torent',
dum gronlandanoj manĝas
fok-lardon kun kontent'.

Kaj laste sidas panjo,
- Danlando en la horizont' -
ŝi preskaŭ ne troveblas
en la tro grand a mond'.

En multaj, multaj landoj
infanoj ja similas sin.
Mi amas ilin ĉiujn,
kaj ili alias min.

En granda familio,
kaj se ni vivas en stabil',
gardante nian Teron,
ni loĝu en trankvil'.

Feliĉa Tago de Svante

Feliĉa Tago de Svante.

Svantes lykkelige dag. Benny Andersen.

Traduko: Poul Thorsen 

Kia mateno nun!
Ruĝas la ronda sun'.
Nina jam staras sub duŝ',
- fromaĝon en mia buŝ'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Floroj ekfloras tre.
Jen grimpas arane'.
Birdoj ekflugas en ar',
ĉiam en solidar'.
Ne tro malbonas feliĉ en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Verdas malseka herb'
por la abela ĉerp'.
Pulmoj plenigas sin per
flaroj de l'primaver'.
Ne tro malbonas la ĝoj' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Kanto sub duŝo-ban',
ĝojas la kara infan'.
Bluas la blua ĉiel',
kaj mi komprenas kiel.
Ne tro malbonas feliĉ' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Nina eliras nun:
nuda, malseka brun',
kisas min ame kaj ek-
kombas la' harojn por sek'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Kiel en junaj tagoj

Kiel en junaj tagoj

'Så sødt som i gamle dage'

Teksto :Kaj Munk

Muziko : Kai Normann Andersen

Traduko:Poul Thorsen

Mutu, amiko, la gramofon',

ĉesu la saksofon-grakoj.

Sonu denove la violon'

kiel en junaj tagoj.

En la urbego sufiĉas la ted',

venu al kampo-vagoj.

Sentu roserojn sub la pied'

kiel en junaj tagoj.

Dolĉe ekkantas la najtingal'

al parulin' inter fagoj.

Same beata la am-signal'

kiel en junaj tagoj.

Luno sen help' de elektra flu'

velas trans arkipelagoj,

brilas al reva, vaganta du'

kiel en junaj tagoj.

Spiras apenaŭ ĉe nokto-mez'

vento laŭ niaj imagoj.

Flustras la steloj pri eternec'

kiel en junaj tagoj.

Turnas sin Mondo senŝanĝe, sen ĉes',

spite al ĉiuj plagoj -

li diras: Ĉu? kaj ŝi spiras: Jes!

kiel en junaj tagoj.

Jen denove la ligilo de la kanto dane.

http://www.youtube.com/watch?v=NY0OIA6hEqU

Ridetas dolĉa la dana bord'

 

La kastelo de Kronborg, Elsinoro.

Ridetas dolĉa la dana bord'

('Hvor miler fager den danske kyst')

Teksto : Johs. V. Jensen

Muziko :

Traduko: Poul Thorsen

Ridetas dolĉa la dana bord'

kaj ĉirkaŭbrakas ondaron helan,

dum somer-nuboj kun ŝip-eskort'

gracie iras en Sundon belan.

Kaj KRONBORG krutas

de sur Seland',

dum resalutas

la mara grand'.

Sopiris frue ni al la mar'.

Sed kiam ondoj la voĉon levis

simile venton tra gren-kampar',

plej multaj turni la ŝipon devis.

Reiron gvidas

la verda fjord',

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

Sur danaj kampoj ondiĝas hum'

mildeme, kiel virino spiras.

Hordeo skuas silkharojn, dum

sekalo reve al sun' sopiras.

La vent' rapidas

tritikon for,

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

La fojno spiras en spica vent'.

Rivero plonĝas herbejon ĝoje.

Alaŭdoj trilas en sun-torent',

dum floroj klinas sin apud-voje.

Pratomboj krone

de l' verda land'

belegas fone

de l' mara strand'.

Severe vokas la voĉo de

antikvaj tomboj sub herba verdo.

Mortintajn gentojn forgesu ne,

nek la heredon de nobla sperto.

Mortintaj gentoj

en tera sin'

kun pratalentoj

admonas vin.

La manoj formas laŭ penso-kler'.

Per ŝtonoj luktis la prakampuloj.

Kaj ĉiu ero en dana ter'

animon portas de ĉi insuloj.

Se vi komprenu

pri l' origin',

trezoron tenu

kaj taksu ĝin.

Sed se vi celis al fremda strand',

viking-simile la maron estris,

revene al la malnova land'

vi sentos, kie la koro nestis.

Ĉar pradestinoj

kaj kor-inklin'

kaj mildulinoj

regadas nin.

Kor i kupeen (Tonika) - Hvor smiler fager den danske kyst - YouTube

Kantoplenas nun la tag'

Kantoplenas nun la tag'

('Nu er dagen fuld af sang')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko : Carl Nielsen

Traduko: Poul Thorsen

Kantoplenas nun la tag',

kaj venis la vanelo.

Distamburas galinag'

por nokta am-apelo.

Refreno:

Pluki tigojn kun roser',

pluko junkojn ĉe river',

pluki, pluki florojn.

Oran flavon sur ravin'

la pezaj kaltoj ĵetas.

Suda vent' proponas sin,

kaj noktkandeloj cedas.

Tutan tagon el laget'

sin levas butom-tigoj:

meĉoj sveltaj - arda pet'

pri suno-ekbruligoj.

Junulinoj nun sur silk'

por nupta festo stebas.

Manke de svatanto-bild'

en revoj unu ŝvebas.

Donu neforgesumin'

kaj laste krispomenton.

Tiel nia ludo-fin'

similas la komencon.

Printempa kanto de l'olda

Schleifer, a knife grinder.
Source: de:Eygentliche Beschreibung aller Stände auff Erden, hoher und nidriger, geistlicher und weltlicher, aller Künsten, Handwercken und Händeln ..." / from Jost Amman and Hans Sachs / Frankfurt am Main / 1568 / thanks to www.digitalis.uni-koeln.de

 Printempa kanto de l' olda ''Den gamle skærslibers forårssang''
Teksto : Sigfred Pedersen.
 Muziko : Kaj Normann Andersen
Traduko: Poul Thorsen

 Printempa kanto de l' olda 

Denove logas la longaj vojoj,

flikita estas fidela ŝu'.

Mi tranĉis ŝalmon de la tremoloj

kun verda ŝelo ĉe Holstebru.

Mi venas vage de l' fora Nordo,

kaj forgesita la vintro nun.

Tranĉilojn portu! Tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

La junaj jaroj, ho kien flugis

la bela tempo de libertin'?

Ĉe la vojrando mi florojn plukis,

gedormis kun la kampar-knabin'.

Kun ŝi plezure mi luktis forte

- en ŝia sino: printemp-parfum'.

Tranĉilojn portu, tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Strangulo estas la akrigisto

sen propra hejmo, sen akompan';

kotforigisto, hundo-tondisto

kaj forpelito de kamparan'.

Sekure post la fermita pordo

farmisto sidas kun kaĉ-farun'.

Tranĉilojn portu, tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Abundis tiam la bona brando,

malmultekosta kun ranca gust'.

Amaraj plantoj laŭ la vojrando

aromon donis al la plenbuŝ'.

Ho, festenuloj, vi dum jubiloj

ebriaj lasis min post kermes'

kun la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj la amaro de la solec'.

Ja kiuj kun siaj revoj restas,

facile juĝas min laŭ botel',

sed mi revemas, poeto estas,

mi estas ero de l' nokta hel'.

Poetoj estas laŭ multaj stiloj,

kaj mia estas la voja vag'

kaj la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj dankoj pro la modesta pag'.

La vojkunuloj, ho kie estas

kampar-knabino kaj kamarad'?

Plej multaj en la azilo nestas

aŭ kluke mortis dum la drinkad'.

Sed mi persistas, popolo-filoj,

kun haroj blankaj kaj ruĝa naz'

pro la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj pro la suno kaj pano-ĉas'.

Ankoraŭ logas la longaj vojoj,

tagmeza varmo, matena frost'.

Per akrigil' mi dum pluraj fojoj

tenados ruĝon sur naza fost'.

Mi venas vage de l' fora Nordo,

kaj forgesita la vintro nun.

Tranĉilojn portu! Tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Vesperiĝas jam,

sed interna flam'

gardas ilin kontraŭ malvarmumo!

Kia bela flu'!

Mia kor' kun bru'

preskaŭ kreve batas tra l' kostumo.

En la nokt-trankvil'

kun dukata bril'

luno sur la branĉojn gutas oron.

Ĉiu belulin'

enlitigis sin!

Sola hejmeniri ŝiras koron!



P.S. Pro ia kialo, ne funkcias la tekniko. Tial ne sukcesis al mi enmeti la videon ĉi tien.



Jen la ligilo de la kanto dana.

sukceson kaj plezuron!