Teksto
:Kaj Munk
Muziko
: Kai Normann Andersen
Traduko:Poul Thorsen
Mutu,
amiko, la gramofon',
ĉesu
la saksofon-grakoj.
Sonu
denove la violon'
kiel
en junaj tagoj.
En
la urbego sufiĉas la ted',
venu
al kampo-vagoj.
Sentu
roserojn sub la pied'
kiel
en junaj tagoj.
Dolĉe
ekkantas la najtingal'
al
parulin' inter fagoj.
Same
beata la am-signal'
kiel
en junaj tagoj.
Luno
sen help' de elektra flu'
velas
trans arkipelagoj,
brilas
al reva, vaganta du'
kiel
en junaj tagoj.
Spiras
apenaŭ ĉe nokto-mez'
vento
laŭ niaj imagoj.
Flustras
la steloj pri eternec'
kiel
en junaj tagoj.
Turnas
sin Mondo senŝanĝe, sen ĉes',
spite
al ĉiuj plagoj -
li
diras: Ĉu? kaj ŝi spiras: Jes!

Ingen kommentarer:
Send en kommentar