Jens
Vejmand
Supre jen la laborejo de Thomas Petersen, kiu estis la vera Jens Vejmand.
('Jens
Vejmand')
Teksto
: Jeppe Aakjær
Muziko
:Carl Nielsen
Traduko:
C.Graversen
Post
pajla ventŝirmilo
-
kun man' en vundovind',
ledpeco
ĉe okulo
kaj
gapa ŝuopint' -
jen
sidas li, Jens Vejmand;
pro
akra vivbezon'
la
panon elmartelas
el
malmolega ŝton'.
Se
vi matenon frue
vekiĝas
pro kaskad'
de
sonoj de martelo:
batado,
bat', batad',
ja
estas li, Jens Vejmand;
jen
fulmas de l' martel'
fajreroj
furiozaj
jam
sub mateno-stel'.
Se
de kaleŝ' komforta
oldulon
vidas vi,
kun
akvo en okuloj
kaj
vanga larmostri',
ja
estas li, Jens Vejmand:
la
krura kovropajl'
nur
vane povas ŝirmi
de
vento, frost' kaj hajl'.
Se
vi veturas hejmen
en
pela pluva vent',
dum
pro malvarm' tremetas
Venus'
en okcident',
denove
ŝtalsonoron
vi
aŭdas tra l' veter',
ja
estas li, Jens Vejmand,
ankoraŭ
ĉe l' afer'.
Li
tiel nian vojon
glatigis
ĝis pere',
kaj
antaŭ kristnaskiĝis,
la
brako diris: ne!
Jen
kuŝis li, Jens Vejmand,
senforta
man' kaj kor';
malvarman
vintronokton
li
transportiĝis for.
Nun
staras en tombejo
tabul'
en putra stat'
mizere
kliniĝanta
sen
farbo sur fasad',
jen
kuŝas li, Jens Vejmand;
sur
ŝtonoj vivis li,
sed
lian tomboŝtonon
neniam
faris ni.
