Mi esperas, ke ĉiele

 

Mi esperas, ke ĉiele ...

(laŭ 'Sådan er kapitalismen'/ Tia estas kapitalismo)

Teksto : Astrid Birkbak

Muziko : Popolmelodio

Mi esperas, ke ĉiele

la anim' de Zamenhof

nun ripozas, - kaj miele

eĉ aŭskultas al la strof'

de la fervojistoj verdaj

kunvenantaj tie-ĉi.

Kaj ne pensas: "Ho, la merdaj

homoj plaĉas ne al mi."

Se ni agas krokodile

timas mi, ke Ludovik'

tre volonte, eĉ gorile

instruadus al publik',

nome: "Fervojistoj: verde

devas vi paroli nun,

kaj se ne, mi diras: Merde!

Rajtos preni vin tajfun'."

Ni post verda viv' surtere

ja deziras esti ĉe

nia majstro - kaj cetere

povus esti bele, se

fervojistoj restos verdaj

kaj ni en la paradiz'

pri la lingvo estus spertaj -

eĉ por Zamenhof surpriz'.

 

 

Do ne krokodilu!