Oni
ĝojas, kiam la suno brilas
( Supre la sunveturilo kiu videblas en Nacia Muzeo en Kopenhago.)
('Man
bli'r så glad, når solen skinner')
Teksto
: C.V.Meincke
Muziko
: Kai Normann Andersen
Traduko:
Kaj Røssum
Koro
saltas en la brust',
bona
tag' laŭ mia gust',
ina
kiso logas de lipopar'.
Movas
sin pied' sen lim',
malpeziĝas
la anim',
cerbo
ja klariĝas, kaj mi scias ja:
Mi
ĝojas, se la suno brilas
foriĝas
ĝem', sopir' de l' tag'.
Pro
ĝi la turoj or-similas,
la
urbon premas mi en brak'.
Klarigu
tion vi!
Rondire
ridas mi,
nun
ĝojas en liber' -
mi
scias pri l' afer':
Mi
ĝojas, se la suno brilas
sur
reĝa urbo KOPENHAG'.
Se
verdiĝas et-foli'
de
mi sonas ĝoja kri',
KOPENHAG'
ja estas plej bona lok'.
Se
printempas en april'
kun
la alaŭdeta tril',
tiam
mi kunkantas pro ĉarma allog'.
Mi
ĝojas, se la suno brilas,
foriĝas
ĝem', sopir' de l' tag'.
Bontrov'
ĉi tie ja facilas
en
hejma urbo KOPENHAG'.
Ja
optimismas mi
vagante
tie ĉi,
ĝojiĝas
per la kant'
ja
ĉiu vizitant'.
Mi
ĝojas, se la suno brilas
sur
reĝa urbo KOPENHAG'.
Eble eĉ se vi estus malgaja, la suno gajigus vin! Nu, laŭ la virino en la sekva video.
Ingen kommentarer:
Send en kommentar