Nostalgio.

Nostalgio

('Kær est du, fødeland')

Teksto : Steen Steensen Blicher

Muziko : Oluf Ring

Traduko: Christian Heilskov

Hejmlando kara! Dolĉe en ador'

al vi sopiras ĉiam la gefiloj.

Ripozon serĉas mi ĉe via kor'

la penso celas vin sur amflugiloj.

Ĉe vi nur la printemp' en plena pomp',

nur tie la somer' kun bril' ridetas,

en ĉarmo eĉ la neĝkovrita tomb'

de l' vintro tie en la frost' tremetas.

Belega estas mont' kun neĝa vert',

kaj ĉarma val' kun rozoj kaj fontanoj,

eĉ paradizo estas la dezert',

se nur ĝi vidis ludon de infanoj.

Naskiĝis mi en la erika land',

la sun' de mia infaneco brilis

sur flavan sablon, dum alaŭda kant'

jubile inter la tombegoj trilis.

Kaj al mi restas la senflora grund'

aminda kaj al mia kor' edeno -

ripozu foje mi en ĝia fund'

sur la prapatra erikej-ebeno.

Kluba Kanto

Jen la dua kanto de Astrid. 

Kluba kanto

(laŭ 'Jeg elsker de grønne lunde')

Teksto : Astrid Birkbak

Muziko : A.Møller

Jen lundo kaj klubkunveno

fervojista en Kopenhag'

ĝi ŝajnas al ni edeno

post tago kun streĉa ag'.

Unue ni trinkas kafon

kaj babilas - en dana - FI!

Bezonas ni paragrafon

por puni al li aŭ ŝi.

La internacia lingvo

estas bazo por nia rond'

kaj do estu ĝi vikingo,

kaj ne honta vagabond'.

Ujutna etoso regu,

ĝis la fino de la vesper'.

La lingvon ni dume flegu

en plej bona manier'.

Eblecojn ja Esperanto

al ni donas, eĉ pli ol mil.

Por tiu modesta kanto

montriĝis ĝi bona il'. 

 

Mi esperas, ke ĉiele.

Unu el la danoj, kiuj iam diligente Esperantigis danojn kantojn estis  nia kara klubano kaj amikino Astrid Birkbak, kiu forpasis la 4-an de novembro 2014.

 La kanton oni kantas laŭ la popolkanto 'Sådan er kapatalismen' - Tia estas la kapatalismo.

Mi esperas, ke ĉiele ...

(laŭ 'Sådan er kapitalismen')

Teksto : Astrid Birkbak

Muziko : Popolmelodio

Mi esperas, ke ĉiele

la anim' de Zamenhof

nun ripozas, - kaj miele

eĉ aŭskultas al la strof'

de la fervojistoj verdaj

kunvenantaj tie-ĉi.

Kaj ne pensas: "Ho, la merdaj

homoj plaĉas ne al mi."

Se ni agas krokodile

timas mi, ke Ludovik'

tre volonte, eĉ gorile

instruadus al publik',

nome: "Fervojistoj: verde

devas vi paroli nun,

kaj se ne, mi diras: Merde!

Rajtos preni vin tajfun'."

Ni post verda viv' surtere

ja deziras esti ĉe

nia majstro - kaj cetere

povus esti bele, se

fervojistoj restos verdaj

kaj ni en la paradiz'

pri la lingvo estus spertaj -

eĉ por Zamenhof surpriz'.

 

Ĉu forgesita teksto?

Tre interese estas foliumi malnovajn revuojn, nu almenaŭ mi opinias, ke tia distraĵo estas interesa. Hodiaŭ krozante la skanitan kolekton de revuoj dela Esperanto-muzeo en Vieno mi trovis kanto-tekston en Pola Esperantisto (1931) verkita de Asta Mikkelsen el Kopenhago. Tiun ĉi oni kantas laŭ la melodio de Henrik Rung.




Melodio: I Danmark er jeg født, der har jeg hjemme


La novan senton, kiun Majstro kreis,
La senton, kiu devas regi nin,
la fratan senton, kiun ni obeis,
la senton, kiu ĉiam gvidis lin;
grandega bela sent', la Majstron al honor,
La senton, kiu estas lia gloro,
adora ni, adoras ni,
senton benitan vi.


La forta voĉo, kiu al ni sonis,
la ĉarma voĉo de modesta vir'
muziksimila en oreloj tonis
kaj vokis al fervora pionir',
Fidela, bona voĉ' neniam silentiĝos,
en niaj koroj ĝi eterne vivos.
Ĉarmega voĉ, ĉarmega voĉ,
ni ja adoras vin.


Kaj ĝojon al la koroj ĝi instigis,
kuraĝe sekvis ĝin fervora ar'
por Zamenhofa lingvo kunfratiĝis
jam en la starto Esperantistar'
Ho, vi tutmonda lingv', ho bela Esperanto,
vin laŭdas ni parole kaj en kanto.
Ni laŭdas vin, ni laŭdas vin,
lingvon de la fratar'.

Jen la ligilo de la melodio.

Koregan dankon al tiuj, kiuj emas skani malnovajn revuojn ktp.

 Ĉu vi antaŭe konis la tekston?

La Roboj

La Roboj 

Mia robo ruĝas kiel rozo,

Ĉiuj miaj aĵoj ruĝas kiel ĝi;

Tio ja ĉar mi amas ĉion ruĝan,

Kaj ĉar poŝtiston* tiom amas mi. 

Mia robo verdas kiel herbo,

Ĉiuj miaj aĵoj verdas kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion verdan

kaj ĉar ĝardeniston tiom amas mi.

Mia robo bluas kiel maro,

Ĉiuj miaj aĵoj bluas kiel ĝi

Tio ja ĉar mi amas ĉion bluan

kaj ĉar mariston tiom amas mi.

Mia robo flavas  kiel oro,

Ĉiuj miaj aĵoj oras kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion oran

kaj ĉar oriston tiom amas mi.

Mia robo nigras kiel karbo,

Ĉiuj miaj aĵoj nigras kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion nigran

kaj ĉar fulgiston tiom amas mi.

Mia robo buntas kiel mondo,

Ĉiuj miaj aĵoj buntas kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion buntan

kaj ĉar pentriston tiom amas mi.

Teksto dana kaj melodio: Gunnar Nyborg-Jensen (1912 - 1970)

Traduko: Christian Graversen. El la Terglobo kantas 1956.

(Unu el la plej famaj infankantoj danaj kaj norvegaj. Gunnar Nyborg-Jensen estis kantpedagogo kaj verkisto. Lia infankantlibro 'De små synger' - ' La etuloj kantas' estis inkludata en la dana literara kanono de la jaro 2006)

Poŝtiston*

Poŝtisto en Danio tradicie vestas sin per ruĝa mantelo.

Unu el la plej internaciaj kantoj en la mondo.

Laŭ la priskribo de la video: 'Tiu ĉi estas malnova dana kanto'. Nu, verdire la kanto estas originale franca, sed troviĝas tradukaĵoj multlingvaj.

En Britio infanoj kantas: 'Are you sleeping, are you sleeping, Brother John'. Kiam ili komencis lerni la francan, tiam oni ofte instruas al ili la kanton 'Frère Jaques'. En danaj infanĝardeno oni kantas: 'Mester Jacob'. Cetere mi iam havis koleginon el Gronlando, kiu kantigis nin per la gronlanda versio, tiun mi bedaŭrinde jam forgesas.

 Lastjare dum la dana, germana kaj pola kongreso en Berlino Kim Henriksen postulis al la ĉeestantaro multnacia, ke oni kantu la saman kanton denasklingve. 

Do oni kantis ĝin germane, dane, pole, hispane, itale ktp.

 Kiam Kim demandis, ĉu ne angle? Mi jesis kaj tiam iu, kiu sidis malantaŭ mi ekkriis:

'' Ve, ne en  la angla!''

''Ho, jes ankaŭ en la angla'' estis mia repliko.

KAJ

mi kantis la kanton angle.

Frato Ĵako

Frato Ĵako, frato Ĵako, 

levu vin, levu vin

/Jen la sonorilo/

/bim bam bum/

Frato Ĵako, frato Ĵako,

lavu vin, lavu vin,

/metu viajn vestojn/

/bim bam bum/

Frato Ĵako, frato Ĵako,

kuru do, kuru do,

/tuj al la lernejo/

/bim bam bum

moli Malon'

             Moli Malon'

Teksto : Eira popolkanto

Muziko : Eira popolmelodio

Traduko: Poul Thorsen

(Nu, la kanto ne estas dana, sed Poul Thorsen, la tradukanto, estis ja dano)

 

Sur strato Dublina

kun beleco knabina

unue okulis min Moli Malon'.

Kun puŝveturilo

tra l' strat-maltrankvilo

kriis: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/

Ŝi fiŝojn disvendis,

kaj ŝi tute ne fremdis,

ĉar same la patro kaj ŝia patrin'

kun puŝveturilo

tra l' stratmaltrankvilo

kriis: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/

Ŝi mortis pro febro,

tute ne eblis retro-

venigi la vivon de Moli Malon'.

Sed ŝia spirito

post ŝia vehiklo

krias: Konkoj kaj skombroj,

/: vivantaj, o-ho! :/