Paliĝas l' arbaro

                   Paliĝas l' arbaro

                                     ('Nu falmer skoven')

                                    Teksto :N.F.S.Grundtvig

                                     Muziko :J.H. Nebelong

                                    Traduko: Kaj Røssum

                                    Paliĝas l' arbaro tra la land',

                                    ekmutas birdo-kantoj,

                                    kun cikonioj trans la strand'

                                    nun flugas la formigrantoj.

                                   Sur kampo ĵus ondis ora lum'

                                   pro spikoj tre abundaj,

                                   sed nun vidiĝas nigra hum'

                                   kun stoploj, ho, malfekundaj.

                                  Sed en la grenejo tie ĉi

                                  abundas Di-donacoj.

                                  Pri riĉo kaj laboro pli

                                  atestas la grajn-amasoj.

                                 Jen kiel la bird' rikoltos ni

                                 sen plugo kaj semado.

                                 Ni tiam ne memoros pri

                                 la tera labor-penado.

                                 Kaj Lia spirito en prosper'

                                 plenumis la provizon.

                                 Kun kredo, amo kaj esper'

                                 ni iros la paradizon.

Barkarolo

              Barkarolo

                     ('Natten er så stille')

                     Teksto : J.L.Heiberg

                      Muziko : C.E.F._Weyse

                     Traduko: H.E.Jensen

                     Nokto en trankvilo

                     klara regas nun,

                     perlas jam rosbrilo

                     en la marlulilo

                     ludas nun la lun'.

                     Laŭ la ondo volas

                     luli sin la kor',

                     plendoj ne parolas,

                     dolĉe vent' petolas,

                     ĉesas nun la plor'!

Vesperkanto

Vesperkanto

('Fred hviler over land og by')

Teksto : B.S.Ingemann

Muziko : Rudolph Bay

Traduko: H.E. Jensen

(Dankon al Lars Kromann pro la nformoj pri H.E.Jensen.) 

La paco ĉie regas nun,

la mond' ne bruas plu;

al sia nubo brilas lun'

de la ĉiela blu'.

Profunde kuŝas en la lag'

la bildo de l' ĉiel',

paŝtisto post pasinta tag'

laŭdkantas nun en bel'.

En la ĉielo, sur la ter'

eĉ ne sin movas vent';

ho, koro, ankaŭ sen koler'

vi dormu en silent'!

Venigu pacon, mia kor',

nun ĉesu la kverel';

ĉar vidu, en vespera hor'

eliras pacanĝel'!

Li estas gasto kiel vi,

sopiras al ĉiel',

surtere tamen restas li

en stelbrilada hel'.

Vesperan kanton diras li

por vi, la pacanĝel'!

Diversajn vojojn iras ni

al sama la ĉiel'.

http://youtu.be/-7tC4nZdvKo

Kantoplenas nun la tag'

Kantoplenas nun la tag'

('Nu er dagen fuld af sang')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko : Carl Nielsen

Traduko: Poul Thorsen

Kantoplenas nun la tag',

kaj venis la vanelo.

Distamburas galinag'

por nokta am-apelo.

Refreno:

Pluki tigojn kun roser',

pluko junkojn ĉe river',

pluki, pluki florojn.

Oran flavon sur ravin'

la pezaj kaltoj ĵetas.

Suda vent' proponas sin,

kaj noktkandeloj cedas.

Tutan tagon el laget'

sin levas butom-tigoj:

meĉoj sveltaj - arda pet'

pri suno-ekbruligoj.

Junulinoj nun sur silk'

por nupta festo stebas.

Manke de svatanto-bild'

en revoj unu ŝvebas.

Donu neforgesumin'

kaj laste krispomenton.

Tiel nia ludo-fin'

similas la komencon.

La Hiacinto

La Hiacinto

('Det er i dag et vejr ...')

Teksto Ludvig Holstein:(1864 - 1943)

Muziko : Poul Schierbeck: (1888 - 1949)

Traduko: Kopenhagaj esperantistoj

Hodiaŭ estas bela sunveter'.

Ho, kara vi, proksimas primaver'!

Forgesi volas mi, ke estis vintro,

nun aĉetindas iu hiacinto

al vi, plej kara mia, sur la ter'.

Aĉetis ŝi de blu- kaj blankkolor'

laŭ belo kaj eĉ pli laŭ bonodor'.

Hodiaŭ brilas sun' per sia varmo,

ĉirkaŭas min memoroj pri la ĉarmo

de vi, la plej amata de la kor'.

Kaj ili ŝvebis ade ĉirkaŭ ŝi.

Ŝi ĝojis inter ili pli kaj pli.

Hodiaŭ sun' radias kvazaŭ sagoj,

sufiĉas sunobril' por multaj tagoj,

mi kisas arde je la etfoli'.

Ŝi kisis ĉiujn florojn de l' somer',

al li ŝi portis ilin kun fier'.

Karulo, venas mi kun hiacinto.

Karulo, ni forgesu pri la vintro.

Hodiuaŭ estas bela sunveter'!

http://youtu.be/sRYQPq_iT3w

Printempa kanto de l'olda

Schleifer, a knife grinder.
Source: de:Eygentliche Beschreibung aller Stände auff Erden, hoher und nidriger, geistlicher und weltlicher, aller Künsten, Handwercken und Händeln ..." / from Jost Amman and Hans Sachs / Frankfurt am Main / 1568 / thanks to www.digitalis.uni-koeln.de

 Printempa kanto de l' olda ''Den gamle skærslibers forårssang''
Teksto : Sigfred Pedersen.
 Muziko : Kaj Normann Andersen
Traduko: Poul Thorsen

 Printempa kanto de l' olda 

Denove logas la longaj vojoj,

flikita estas fidela ŝu'.

Mi tranĉis ŝalmon de la tremoloj

kun verda ŝelo ĉe Holstebru.

Mi venas vage de l' fora Nordo,

kaj forgesita la vintro nun.

Tranĉilojn portu! Tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

La junaj jaroj, ho kien flugis

la bela tempo de libertin'?

Ĉe la vojrando mi florojn plukis,

gedormis kun la kampar-knabin'.

Kun ŝi plezure mi luktis forte

- en ŝia sino: printemp-parfum'.

Tranĉilojn portu, tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Strangulo estas la akrigisto

sen propra hejmo, sen akompan';

kotforigisto, hundo-tondisto

kaj forpelito de kamparan'.

Sekure post la fermita pordo

farmisto sidas kun kaĉ-farun'.

Tranĉilojn portu, tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Abundis tiam la bona brando,

malmultekosta kun ranca gust'.

Amaraj plantoj laŭ la vojrando

aromon donis al la plenbuŝ'.

Ho, festenuloj, vi dum jubiloj

ebriaj lasis min post kermes'

kun la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj la amaro de la solec'.

Ja kiuj kun siaj revoj restas,

facile juĝas min laŭ botel',

sed mi revemas, poeto estas,

mi estas ero de l' nokta hel'.

Poetoj estas laŭ multaj stiloj,

kaj mia estas la voja vag'

kaj la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj dankoj pro la modesta pag'.

La vojkunuloj, ho kie estas

kampar-knabino kaj kamarad'?

Plej multaj en la azilo nestas

aŭ kluke mortis dum la drinkad'.

Sed mi persistas, popolo-filoj,

kun haroj blankaj kaj ruĝa naz'

pro la tranĉiloj kaj la tondiloj

kaj pro la suno kaj pano-ĉas'.

Ankoraŭ logas la longaj vojoj,

tagmeza varmo, matena frost'.

Per akrigil' mi dum pluraj fojoj

tenados ruĝon sur naza fost'.

Mi venas vage de l' fora Nordo,

kaj forgesita la vintro nun.

Tranĉilojn portu! Tondilojn ordu

por mia pano kaj por la sun'.

Vesperiĝas jam,

sed interna flam'

gardas ilin kontraŭ malvarmumo!

Kia bela flu'!

Mia kor' kun bru'

preskaŭ kreve batas tra l' kostumo.

En la nokt-trankvil'

kun dukata bril'

luno sur la branĉojn gutas oron.

Ĉiu belulin'

enlitigis sin!

Sola hejmeniri ŝiras koron!



P.S. Pro ia kialo, ne funkcias la tekniko. Tial ne sukcesis al mi enmeti la videon ĉi tien.



Jen la ligilo de la kanto dana.

sukceson kaj plezuron!

2. Silentu, koro! Sun' subiras.

Sun Pillar (Photo credit: tomhe)

 

Silentu, koro! Sun' subiras

Dormu, kor', subiras sun',

sube nun ĝi estas,

gregoj hejmeniras nun,

cikonio nestas.

Dormu, dormu, kor', subiras sun'.

Nun silento sur la pad'

kaj laŭ kurba vojo.

Nur malfrua la zumad'

de la burda ĝojo.

Dormu, dormu, kor', subiras sun'.

La vanel' post flugmoment'

super marĉ-lageto

sin sidigas sub tegment'

por flugila neto.

Dormu, dormu, kor', subiras sun'.

Vitroj for en orient'

arde nun ekflamas.

Erikej-laget' - sen vent'

vesper-ruĝe amas.

Dormu, dormu, kor', subiras sun'.

'Stille hjerte, sol går ned'

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko : T.H.Laub (1852 - 1927 - dana komponisto)

Traduko: Kaj Røssum

da: Jeppe Aakjær 1909 (Photo credit: Wikipedia)