La
alaŭdo
('Velkommen, lærkelil')
Teksto : Chr.Richardt
Muziko :
Traduko: C.Graversen
Bonvenon,
alaŭdet'!
Neniu
ton-kunmet'
de
homa virtuozo pli min ĉarmas,
ol
via kantjubil';
la
ĝojaj tonoj mil
eĉ
vintre per somersonoroj svarmas.
Neniam
ĉas-insid',
neniam
sang-avid'
vin
pelas kontraŭ via frat' kruele;
kun
milda, pia kor'
kaj
ĝoja birdhumor',
vi
flugas rekte supren alĉiele.
De
l' alta firmament'
kaj
sen kapturno-sent'
malsupren
ŝvebas vi al via ino.
Ĉu
super alta nub'
aŭ
inter pajlorub'
vi
agas plenfidele laŭ destino.
Se
paŭzas dum tempet'
vi,
birdo de la kred',
dum
tra mallum' radias kristsoleno,
vi
tuj post jarofin'
el
jubilanta sin'
aŭguras
vigle pri printemp-alveno.
Instruu
min, amik',
pri
notoj de l' muzik'
vin
deviganta tiel frue ardi,
ke
lernu ankaŭ ni
tra
neĝo kaj glaci'
la
pentekostan brilon jam rigardi!
