Bonegan kompason.

Bonegan kompason

('Den er fin med kompasset')

Teksto : H.H.Seedorf-Pedersen

Muziko :

Traduko: K.Langgaard

Bonegan kompason!

Plenigu la glason

kaj donu la kandon al mi ĝuste nun!

Rapide, nu venu!

la punĉon ni prenu!

Ĉar Rosvald kaj Rosa vojaĝas - Rangoon.

Adiaŭ, knabinoj!

Ĉe fremdlandaninoj

troviĝas ja ĉiam pretec' en la am'.

Mi konis knabinon

Tjingatjukaninon

kun amo simila al pulv' kaj cinam'.

La bela lilio

en la familio -

ŝi estis nigrega ja kiel vanil'.

Finiĝas ja ĉio;

do ankaŭ ĉi tio;

ŝi trompis min kun la stultulo O'Neill.

Sed tio ne gravas

al li, kiu havas

blondharan knabinon en hejma kampar'.

Nun gluton el glaso!

Ŝi estas kompaso,

kondukas nin hejmen trans ŝaŭma ondar'.

Se iras la oro

en urb' Singaporo

renkontos nin okul'-riproĉ' pro la mon'.

Ni ploras varmege

kaj pentas larmege

je la akompan' de la akordion'.

Sed sur la ondvojo

foriras malĝojo

pro nia sopir' al albordo-tajfun'.

Kaj kiam ni iros,

memoru: sopiros

ni al la patruj'; sed nun for al Rangoon!

 (Nu, ne ĉiam sukcesas al mi aldoni la videon blogen, tial jen la ligilo al tre bela video en la dana.)

Bonegan Kompason