Aprilkanteto

Aprilkanteto

('Grøn er vårens hæk')

Teksto : Poul Martin Møller

Muziko : Niels W. Gade

Traduko: Poul Thorsen

Verdas heĝoj nun,

en printempa sun'

knabinetoj sur Remparo iras.

Belas la aer',

en la primaver'

ili sub la silk' videble spiras.

La vanel' ĉe dig',

vergoj de l' salik'

vete kun violoj artifikas.

Idoj de l' anser'

plonĝas en river',

pigoj vostoplumojn balancigas.

Gefianĉoj du

en ĝardeno ĉu

dancon volas jam al ni prezenti?

Svelta siluet'!

Bela piedet'!

Knabo volas florkronetojn vendi.

Cikoni' en vent'

sur la farm-tegment'

bekon per la ruĝa krur' poluras.

Spicvendisto kun

la edzino nun

pipon fumas kaj promene kuras.

Ĉiu junulin'

bunte vestis sin,

rigardetoj flugas kiel sagoj.

Ĉirkaŭ mola nuk'

silkrubanda tuk'

flirtas kiel militistaj flagoj.

 

Vesperiĝas jam,

sed interna flam'

gardas ilin kontraŭ malvarmumo!

Kia bela flu'!

Mia kor' kun bru'

preskaŭ kreve batas tra l' kostumo.

En la nokt-trankvil'

kun dukata bril'

luno sur la branĉojn gutas oron.

Ĉiu belulin'

enlitigis sin!

Sola hejmeniri ŝiras koron!

Sur herbejo

Sur herbejo

('Se, det summer af sol')

Teksto : Holger Drachmann

Muziko : Stephen Foster

Traduko: Christian Heilskov

Sur herbejo vibradas sunbrilo

serĉas sukon de l' floro abel',

la provizon por nest' per flugilo

portas simpla paser' kaj kardel'.

Tag' al vivfanfar' instigas,

sed vespere silentas la ĥor';

sian kanton printempo sonigas,

kaj la bruston ŝveligas la kor'!

Riveretoj arĝente sonoras,

brilas ore la hela vesper'.

Jam la digo de floroj odoras,

greno ondas sur vivgaja ter'.

Tiuj ondoj, ho, leviĝas

kun l' anim' al la sunnuba bord'!

Ĉiu land' en la mondo beliĝas -

sed plej ĉarma printemp' en la nord'.

Nostalgio.

Nostalgio

('Kær est du, fødeland')

Teksto : Steen Steensen Blicher

Muziko : Oluf Ring

Traduko: Christian Heilskov

Hejmlando kara! Dolĉe en ador'

al vi sopiras ĉiam la gefiloj.

Ripozon serĉas mi ĉe via kor'

la penso celas vin sur amflugiloj.

Ĉe vi nur la printemp' en plena pomp',

nur tie la somer' kun bril' ridetas,

en ĉarmo eĉ la neĝkovrita tomb'

de l' vintro tie en la frost' tremetas.

Belega estas mont' kun neĝa vert',

kaj ĉarma val' kun rozoj kaj fontanoj,

eĉ paradizo estas la dezert',

se nur ĝi vidis ludon de infanoj.

Naskiĝis mi en la erika land',

la sun' de mia infaneco brilis

sur flavan sablon, dum alaŭda kant'

jubile inter la tombegoj trilis.

Kaj al mi restas la senflora grund'

aminda kaj al mia kor' edeno -

ripozu foje mi en ĝia fund'

sur la prapatra erikej-ebeno.

Kluba Kanto

Jen la dua kanto de Astrid. 

Kluba kanto

(laŭ 'Jeg elsker de grønne lunde')

Teksto : Astrid Birkbak

Muziko : A.Møller

Jen lundo kaj klubkunveno

fervojista en Kopenhag'

ĝi ŝajnas al ni edeno

post tago kun streĉa ag'.

Unue ni trinkas kafon

kaj babilas - en dana - FI!

Bezonas ni paragrafon

por puni al li aŭ ŝi.

La internacia lingvo

estas bazo por nia rond'

kaj do estu ĝi vikingo,

kaj ne honta vagabond'.

Ujutna etoso regu,

ĝis la fino de la vesper'.

La lingvon ni dume flegu

en plej bona manier'.

Eblecojn ja Esperanto

al ni donas, eĉ pli ol mil.

Por tiu modesta kanto

montriĝis ĝi bona il'. 

 

Mi esperas, ke ĉiele.

Unu el la danoj, kiuj iam diligente Esperantigis danojn kantojn estis  nia kara klubano kaj amikino Astrid Birkbak, kiu forpasis la 4-an de novembro 2014.

 La kanton oni kantas laŭ la popolkanto 'Sådan er kapatalismen' - Tia estas la kapatalismo.

Mi esperas, ke ĉiele ...

(laŭ 'Sådan er kapitalismen')

Teksto : Astrid Birkbak

Muziko : Popolmelodio

Mi esperas, ke ĉiele

la anim' de Zamenhof

nun ripozas, - kaj miele

eĉ aŭskultas al la strof'

de la fervojistoj verdaj

kunvenantaj tie-ĉi.

Kaj ne pensas: "Ho, la merdaj

homoj plaĉas ne al mi."

Se ni agas krokodile

timas mi, ke Ludovik'

tre volonte, eĉ gorile

instruadus al publik',

nome: "Fervojistoj: verde

devas vi paroli nun,

kaj se ne, mi diras: Merde!

Rajtos preni vin tajfun'."

Ni post verda viv' surtere

ja deziras esti ĉe

nia majstro - kaj cetere

povus esti bele, se

fervojistoj restos verdaj

kaj ni en la paradiz'

pri la lingvo estus spertaj -

eĉ por Zamenhof surpriz'.

 

Ĉu forgesita teksto?

Tre interese estas foliumi malnovajn revuojn, nu almenaŭ mi opinias, ke tia distraĵo estas interesa. Hodiaŭ krozante la skanitan kolekton de revuoj dela Esperanto-muzeo en Vieno mi trovis kanto-tekston en Pola Esperantisto (1931) verkita de Asta Mikkelsen el Kopenhago. Tiun ĉi oni kantas laŭ la melodio de Henrik Rung.




Melodio: I Danmark er jeg født, der har jeg hjemme


La novan senton, kiun Majstro kreis,
La senton, kiu devas regi nin,
la fratan senton, kiun ni obeis,
la senton, kiu ĉiam gvidis lin;
grandega bela sent', la Majstron al honor,
La senton, kiu estas lia gloro,
adora ni, adoras ni,
senton benitan vi.


La forta voĉo, kiu al ni sonis,
la ĉarma voĉo de modesta vir'
muziksimila en oreloj tonis
kaj vokis al fervora pionir',
Fidela, bona voĉ' neniam silentiĝos,
en niaj koroj ĝi eterne vivos.
Ĉarmega voĉ, ĉarmega voĉ,
ni ja adoras vin.


Kaj ĝojon al la koroj ĝi instigis,
kuraĝe sekvis ĝin fervora ar'
por Zamenhofa lingvo kunfratiĝis
jam en la starto Esperantistar'
Ho, vi tutmonda lingv', ho bela Esperanto,
vin laŭdas ni parole kaj en kanto.
Ni laŭdas vin, ni laŭdas vin,
lingvon de la fratar'.

Jen la ligilo de la melodio.

Koregan dankon al tiuj, kiuj emas skani malnovajn revuojn ktp.

 Ĉu vi antaŭe konis la tekston?

La Roboj

La Roboj 

Mia robo ruĝas kiel rozo,

Ĉiuj miaj aĵoj ruĝas kiel ĝi;

Tio ja ĉar mi amas ĉion ruĝan,

Kaj ĉar poŝtiston* tiom amas mi. 

Mia robo verdas kiel herbo,

Ĉiuj miaj aĵoj verdas kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion verdan

kaj ĉar ĝardeniston tiom amas mi.

Mia robo bluas kiel maro,

Ĉiuj miaj aĵoj bluas kiel ĝi

Tio ja ĉar mi amas ĉion bluan

kaj ĉar mariston tiom amas mi.

Mia robo flavas  kiel oro,

Ĉiuj miaj aĵoj oras kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion oran

kaj ĉar oriston tiom amas mi.

Mia robo nigras kiel karbo,

Ĉiuj miaj aĵoj nigras kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion nigran

kaj ĉar fulgiston tiom amas mi.

Mia robo buntas kiel mondo,

Ĉiuj miaj aĵoj buntas kiel ĝi,

Tio ja ĉar mi amas ĉion buntan

kaj ĉar pentriston tiom amas mi.

Teksto dana kaj melodio: Gunnar Nyborg-Jensen (1912 - 1970)

Traduko: Christian Graversen. El la Terglobo kantas 1956.

(Unu el la plej famaj infankantoj danaj kaj norvegaj. Gunnar Nyborg-Jensen estis kantpedagogo kaj verkisto. Lia infankantlibro 'De små synger' - ' La etuloj kantas' estis inkludata en la dana literara kanono de la jaro 2006)

Poŝtiston*

Poŝtisto en Danio tradicie vestas sin per ruĝa mantelo.