Danaj kantoj

torsdag den 6. juni 2013

Oni ĝojas, kiam la suno brilas

( Supre la sunveturilo kiu videblas en Nacia Muzeo en Kopenhago.)

('Man bli'r så glad, når solen skinner')

Teksto : C.V.Meincke

Muziko : Kai Normann Andersen

Traduko: Kaj Røssum

Koro saltas en la brust',

bona tag' laŭ mia gust',

ina kiso logas de lipopar'.

Movas sin pied' sen lim',

malpeziĝas la anim',

cerbo ja klariĝas, kaj mi scias ja:

Mi ĝojas, se la suno brilas

foriĝas ĝem', sopir' de l' tag'.

Pro ĝi la turoj or-similas,

la urbon premas mi en brak'.

Klarigu tion vi!

Rondire ridas mi,

nun ĝojas en liber' -

mi scias pri l' afer':

Mi ĝojas, se la suno brilas

sur reĝa urbo KOPENHAG'.

Se verdiĝas et-foli'

de mi sonas ĝoja kri',

KOPENHAG' ja estas plej bona lok'.

Se printempas en april'

kun la alaŭdeta tril',

tiam mi kunkantas pro ĉarma allog'.

Mi ĝojas, se la suno brilas,

foriĝas ĝem', sopir' de l' tag'.

Bontrov' ĉi tie ja facilas

en hejma urbo KOPENHAG'.

Ja optimismas mi

vagante tie ĉi,

ĝojiĝas per la kant'

ja ĉiu vizitant'.

Mi ĝojas, se la suno brilas

sur reĝa urbo KOPENHAG'.

Eble eĉ se vi estus malgaja, la suno gajigus vin! Nu, laŭ la virino en la sekva video.

Konsolo de la danoj.

Konsolo de la danoj

'Langt højere bjerge'

Teksto : N.F.S.Grundtvig 1820

Muziko : H.O.C. Zinck 1801

Traduko: C. Graversen

Nu, ĝis nun neniu jam enmetis videon de tiu ĉi en YouTube.

Tamen

Jen la melodio

La montoj de l' mondo en granda mezur'

la danajn altaĵojn superas.

Ni tamen pro nia ebena natur'

kun verdaj montetoj fieras.

Ne taŭgas por ni la kapturna altec'.

Ĉetera restad' donas pli da progres'.

Pejzaĝoj mirinde pli bele laŭ dir'

troviĝas en lokoj aliaj.

Sed kreskas ĉe ni miozot' kaj latir'

sur bordoj kun fagoj graciaj,

kaj pleje nin ravas, dum vivo sur ter',

floranta kamparo kun ondo-border'.

Kaj eble aliaj por gloro kaj mon'

pli pompajn faraĵojn prezentis.

Sed en nia ŝildo leonoj, sur fon'

de koroj, ne vane atentis.

Kverelu la agloj pri parto post part'

de l' tero, ni restas ĉe nia standard'.

Popoloj multege pli saĝaj ol ni

kredeble kelk-ie sin trovas.

Sed danoj sin helpas per simpla raci',

konkuri kun di' ni ne provas.

Se brulas por justo kaj vero la kor',

al nia prudento ne mankas valor'.

Kaj lingvoj pli noblaj, superbaj sen lim'

laŭdire kelkloke sonoras.

Sed danoj, en lingvo de deca esprim',

la alton kaj belon honoras.

Kaj pli ni moligas per milda frazer',

ol pistas aliaj per frazoj el fer'.

Hubula kanto

Hubula kanto

('Med min hakke, min skovl og min spade')

Teksto : Johan Skjoldborg (1861 - 1936)

Muziko : Johan Torrild

Traduko: H.E.Jensen

Dum fine silentas la vintra ĥoral',

kaj streĉas sin en la sunbrilo

folioj de vintro-taŭzita sekal',

altiras min kvazaŭ por festo-batal'

la hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

La eĝon rustintan ĝis ŝtalblua pur'

poluras mi per akrigilo,

kaj nun mi forkuras de vando kaj mur'

al ŝtonplena kamp' en la marĉa natur'

kun hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

Aŭskultas kantadon mi de la birdar',

min vokas alaŭdo per trilo;

kunvenas ja tiel ni jaron post jar',

ĝi trilas, laboras mi en la kampar'

per hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

Kaj kiam la suno subiras en bel'

en vast-erikeja trankvilo,

la dorson rektigas mi, vokas min cel',

briladas kaj glimas la ŝtalblua hel'

de hakil', ŝovelil' kaj fosilo.

Iom da informoj pri la tradukanto H.E. Jensen: Jen la fonto.

<< La tradukanto =HEJ - Hans Erik Jensen, Toustrup, - † 18.6.1973
Jam antaŭ proksimume 40 jaroj HEJ esperantiĝis, kaj dum tre multaj jaroj li estis ege aktiva diversmaniere. Li ne nur tradukis multajn danajn kantojn, sed li ankaŭ verkis multajn originajn.
Unu el la plej gravaj laboroj, en kiu li partoprenis, estis la redaktado de Dana Antologio, kiu realigis dank' al tio, ke HEJ estis la plej aktiva kaj laborema aganto.>>

onsdag den 5. juni 2013

Fungo-parado

Fungo-parado

(melodio laŭ 'Når egene knoppes')

Teksto : Poul Thorsen

Muziko : Oluf Ring

Ne sukcesis al mi trovi bonan video, sed la unua kanto en la sekvanta sondosiero estas la ĝusta.

Jen la melodio.

Ĉe la paĝo surklaku la jenan kaj preĝu je la sukceso!!!

Når egene knoppes, Når egene knoppes Komponist Oluf Ring Dirigent Jesper Grove Jørgensen

Aŭtuno subitas,

kaj fungoj invitas

por bunta parado en ĉiu arbar'.

Manĝeblaj? Ne gravas,

ĉar ĉiuj enhavas

kvalitojn pli noblajn ol laŭ kulinar'.

/: Ombreloj, ĉapeloj,

tubetoj, lameloj

indikas la specon (plus-minus-erar'). :/

Sub kverkoj kaj fagoj,

larikoj, kratagoj

la specoj distingas sin laŭ la medi'.

Vualo aŭ ringo

aŭ lakto aŭ inko,

odoro aŭ gusto aŭ anatomi'?

/: La Ruĝet-iĝanta,

La Pilko Giganta,

kaj La Nuduleto por afrodizi'. :/

Jen La Amanita,

blank-ruĝa, ekscita,

muŝfungo efika por droga stimul'.

Ĝi pimpas sen plano

apud Karl-Johano,

en tuta Fungio Majesta ĉeful'.

/: Kun flava funelo

de La Kantarelo

emerĝas tubfungoj sub blanka betul'. :/

l ŝlima globuso

fetoras Faluso

provoke al ĉasta Peruko-Ĉapel'.

La Bruna Kombilo

kaj Ruĝa Fragilo

proponas ringdancon kun Granda Funel'.

/: En herbo La Piko,

la densa Indigo,

La Skvama, La Okra, La Flava Miel'. :/

Subitas aŭtuno

kaj kun frenezumo

fungistoj fervoras por plua kompren',

kaj malgraŭ konfuzo

pro l' noma rebuso

risketas remaĉi dum nokta festen'.

/: Amikoj fidelaj

al fungoj tre belaj:

Pretigu vin por venontjara promen'! :/

Sabaton la pasintan.

Det var en lørdag aften.

Popolkanto - traduko Jenny Nielsen.

(Ne sukcesis al mi trovi bildon de virino, kiu mortis je malfeliĉa amo. Tamen tiu viro, kies nomo estis Chatterton, samkaŭze suicidis.)

Sabaton la pasintan
mi atendadis vin.

Sabaton la pasintan

mi atendadis vin.
Vi ja promesis veni, sed
do tamen trompis min

Kuŝante sur la lito
elkore ploris mi.

Kuŝante sur la lito

elkore ploris mi.
Je ĉiu paŝo en la dom'
mi pensis. Estas vi.

Mi kombis la hararon
dimanĉe frumaten'

Mi kombis la hararon
dimanĉe frumaten'
kaj iris en preĝejon
por la eklezi-solen'.

Sed vi ne venis tien
dum la diserva hor'.

Sed vi ne venis tien
dum la diserva hor'.
Vi amas nun alian
kaj forpelis min el kor'.

Solece mi reiris
plorante pro malĝoj'.

Solece mi reiris
plorante pro malĝoj'.
Je ĉiu paŝo hejmen
falis larmoj al la voj'.

Rubandojn ruĝajn, belajn,
kiujn donacis vi

Rubandojn ruĝajn, belajn,
kiujn donacis vi
neniam plu mi portos nun,
al morto iros mi.

Ĉu oni trovas rozojn
en bedo de brasik'?

Ĉu amo povas resti, se
perfidas vin amik'?

Mi volis rozon pluki,
nur unu kaj ne pli.

Mi amis vin el tuta kor'
ne plu nun amas mi.

Tekstfonto

mandag den 3. juni 2013

Ho, kiel bela la arbar'

Teksto: H.C.Andersen. 1850

Traduko: S.K.Nielsen.

Ho, kiel bela la arbar',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kun bela, verda foliar',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
La junular' en amebri'
promenas ofte tie ĉi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk, falera...

En luna brilo iras ni,
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kaj ankaŭ sub la sunradi',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
De la kukol' ekscias vi,
ĉu pli da kisoj havos vi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk. falera.::

Nur pensu pri gajec' kaj ĝoj',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kaj iru laŭ la hela voj'.
Kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
Kaj la kukolo kantas pri
la amo inter li kaj ŝi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk, falera. ::