La kastelo de Kronborg, Elsinoro.
Ridetas dolĉa la dana bord'
('Hvor miler fager den danske kyst')
Teksto : Johs. V. Jensen
Muziko :
Traduko: Poul Thorsen
Ridetas dolĉa la dana bord'
kaj ĉirkaŭbrakas ondaron helan,
dum somer-nuboj kun ŝip-eskort'
gracie iras en Sundon belan.
Kaj KRONBORG krutas
de sur Seland',
dum resalutas
la mara grand'.
Sopiris frue ni al la mar'.
Sed kiam ondoj la voĉon levis
simile venton tra gren-kampar',
plej multaj turni la ŝipon devis.
Reiron gvidas
la verda fjord',
kaj dolĉa ridas
la dana bord'.
Sur danaj kampoj ondiĝas hum'
mildeme, kiel virino spiras.
Hordeo skuas silkharojn, dum
sekalo reve al sun' sopiras.
La vent' rapidas
tritikon for,
kaj dolĉa ridas
la dana bord'.
La fojno spiras en spica vent'.
Rivero plonĝas herbejon ĝoje.
Alaŭdoj trilas en sun-torent',
dum floroj klinas sin apud-voje.
Pratomboj krone
de l' verda land'
belegas fone
de l' mara strand'.
Severe vokas la voĉo de
antikvaj tomboj sub herba verdo.
Mortintajn gentojn forgesu ne,
nek la heredon de nobla sperto.
Mortintaj gentoj
en tera sin'
kun pratalentoj
admonas vin.
La manoj formas laŭ penso-kler'.
Per ŝtonoj luktis la prakampuloj.
Kaj ĉiu ero en dana ter'
animon portas de ĉi insuloj.
Se vi komprenu
pri l' origin',
trezoron tenu
kaj taksu ĝin.
Sed se vi celis al fremda strand',
viking-simile la maron estris,
revene al la malnova land'
vi sentos, kie la koro nestis.
Ĉar pradestinoj
kaj kor-inklin'
kaj mildulinoj
regadas nin.
.jpg)
