Feliĉa Tago de Svante

Feliĉa Tago de Svante.

Svantes lykkelige dag. Benny Andersen.

Traduko: Poul Thorsen 

Kia mateno nun!
Ruĝas la ronda sun'.
Nina jam staras sub duŝ',
- fromaĝon en mia buŝ'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Floroj ekfloras tre.
Jen grimpas arane'.
Birdoj ekflugas en ar',
ĉiam en solidar'.
Ne tro malbonas feliĉ en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Verdas malseka herb'
por la abela ĉerp'.
Pulmoj plenigas sin per
flaroj de l'primaver'.
Ne tro malbonas la ĝoj' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Kanto sub duŝo-ban',
ĝojas la kara infan'.
Bluas la blua ĉiel',
kaj mi komprenas kiel.
Ne tro malbonas feliĉ' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Nina eliras nun:
nuda, malseka brun',
kisas min ame kaj ek-
kombas la' harojn por sek'.
Ne tro malbonas la viv' en Danuj',
kaj pretas la kafo tuj.

Bonegan kompason

Bonegan kompason

'Den er fin med kompasset'

Teksto : H.H.Seedorf-Pedersen

Muziko :

Traduko: K.Langgaard

Bonegan kompason!

Plenigu la glason

kaj donu la kandon al mi ĝuste nun!

Rapide, nu venu!

la punĉon ni prenu!

Ĉar Rosvald kaj Rosa vojaĝas - Rangoon.

Adiaŭ, knabinoj!

Ĉe fremdlandaninoj

troviĝas ja ĉiam pretec' en la am'.

Mi konis knabinon

Tjingatjukaninon

kun amo simila al pulv' kaj cinam'.

La bela lilio

en la familio -

ŝi estis nigrega ja kiel vanil'.

Finiĝas ja ĉio;

do ankaŭ ĉi tio;

ŝi trompis min kun la stultulo O'Neill.

Sed tio ne gravas

al li, kiu havas

blondharan knabinon en hejma kampar'.

Nun gluton el glaso!

Ŝi estas kompaso,

kondukas nin hejmen trans ŝaŭma ondar'.

Se iras la oro

en urb' Singaporo

renkontos nin okul'-riproĉ' pro la mon'.

Ni ploras varmege

kaj pentas larmege

je la akompan' de la akordion'.

Sed sur la ondvojo

foriras malĝojo

pro nia sopir' al albordo-tajfun'.

Kaj kiam ni iros,

memoru: sopiros

ni al la patruj'; sed nun for al Rangoon!

                                             Jen la video danlingva.

                            http://youtu.be/VBi5IUSiBB4

Danio estas mia hejmo ĉarma

Danio estas mia hejmo ĉarma

'Idanmark er jeg født ...'

Teksto : H.C.Andersen

Muziko : P. Schierbeck, H. Rung

Traduko: J. Wulff

 

(Fagoj ofte kreskas en danaj arbaroj.)

Danio estas mia hejmo ĉarma,

en ĝia ter' radikon havas mi.

Patrina voĉo! mia lingvo varma,

al mia koro dolĉe iras vi.

Karega dana land'

kun tombegara ĉeno

ĉe kampo de lupol' kaj pomĝardeno;

mi amas vin, mia patruj', Dani'!

Ĉu la somero kreas florojn ie

pli riĉe ol ĉi tie ĉe la mar'?

Pli bele brilas la plenlun' nenie

ol en la hejmo de la fagarbar'!

Karega dana land'

kun Dannebrog ondante,

ĝi venis al ni de l' ĉiel falante;

mi amas vin, mia patruj', Dani'!

Ho lando bela, kie mi naskiĝis,

en kies ter' radikon havas mi,

kaj kie la patrina voĉ' kuniĝas

je l' ĉarma lingv' en dolĉa melodi'.

Karega dana land',

herbfreŝa insularo

kun nest de l' cign' sovaĝa ĉe la maro;

mi amas vin, mia patruj', Dani'!

Somermeza kanto

                    Somermeza kanto

('Vi elsker vort land')

Teksto : Holger Drachmann

Muziko :P.E Lange-Müller

Traduko: Ejlif Andersen (libere reverkita)

Amata patri'!

Dum kristnasko kun ĝoj'

ni rigardas la arbon dum lumoj ekbrilas.

Ni laŭ kampo kaj voj'

aŭdas laŭdon por vi

dum printempo, ĉar vigle la birdoj nun trilas.

Ni kantas por vi, kiam post nia peno

en niaj grenejoj abundas la greno.

:/: Sed ni sentas en kor'

ke plej granda honor'

estas via, Sankt' Hans,

somermeze en festa soleno. :/:

Amata patri'!

En varia somer'

grandaj nuboj benaĵojn en kampojn faligas.

Dum sunbrila veter'

kreskas floridili',

al laboro naturaj donacoj instigas.

Sed kiam alvenas labortaga fino,

kaj dum trifolion manĝegas bovino,

:/: tiam iras por danc'

laŭ ordon' de Sankt' Hans

gejunuloj simile al

idoj kun ludaj inklinoj. :/:

Amata patri'!

Inter landoj infan'.

Ni vin gardas, ni nian liberon defendas.

Sed kun paco en man'

ni al ĉiu naci'

kiu estas pacema, la manon etendas.

En urb' kaj kamparo ekzistas jam troloj.

Ni ilin forigas per fajraj simboloj.

:/: Malpacemo nun for!

La porpaca labor'

povas venki, se nur

estas bonaj la koroj kaj 

voloj. :/:

Kiel en junaj tagoj

Kiel en junaj tagoj

'Så sødt som i gamle dage'

Teksto :Kaj Munk

Muziko : Kai Normann Andersen

Traduko:Poul Thorsen

Mutu, amiko, la gramofon',

ĉesu la saksofon-grakoj.

Sonu denove la violon'

kiel en junaj tagoj.

En la urbego sufiĉas la ted',

venu al kampo-vagoj.

Sentu roserojn sub la pied'

kiel en junaj tagoj.

Dolĉe ekkantas la najtingal'

al parulin' inter fagoj.

Same beata la am-signal'

kiel en junaj tagoj.

Luno sen help' de elektra flu'

velas trans arkipelagoj,

brilas al reva, vaganta du'

kiel en junaj tagoj.

Spiras apenaŭ ĉe nokto-mez'

vento laŭ niaj imagoj.

Flustras la steloj pri eternec'

kiel en junaj tagoj.

Turnas sin Mondo senŝanĝe, sen ĉes',

spite al ĉiuj plagoj -

li diras: Ĉu? kaj ŝi spiras: Jes!

kiel en junaj tagoj.

Jen denove la ligilo de la kanto dane.

http://www.youtube.com/watch?v=NY0OIA6hEqU

Ridetas dolĉa la dana bord'

 

La kastelo de Kronborg, Elsinoro.

Ridetas dolĉa la dana bord'

('Hvor miler fager den danske kyst')

Teksto : Johs. V. Jensen

Muziko :

Traduko: Poul Thorsen

Ridetas dolĉa la dana bord'

kaj ĉirkaŭbrakas ondaron helan,

dum somer-nuboj kun ŝip-eskort'

gracie iras en Sundon belan.

Kaj KRONBORG krutas

de sur Seland',

dum resalutas

la mara grand'.

Sopiris frue ni al la mar'.

Sed kiam ondoj la voĉon levis

simile venton tra gren-kampar',

plej multaj turni la ŝipon devis.

Reiron gvidas

la verda fjord',

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

Sur danaj kampoj ondiĝas hum'

mildeme, kiel virino spiras.

Hordeo skuas silkharojn, dum

sekalo reve al sun' sopiras.

La vent' rapidas

tritikon for,

kaj dolĉa ridas

la dana bord'.

La fojno spiras en spica vent'.

Rivero plonĝas herbejon ĝoje.

Alaŭdoj trilas en sun-torent',

dum floroj klinas sin apud-voje.

Pratomboj krone

de l' verda land'

belegas fone

de l' mara strand'.

Severe vokas la voĉo de

antikvaj tomboj sub herba verdo.

Mortintajn gentojn forgesu ne,

nek la heredon de nobla sperto.

Mortintaj gentoj

en tera sin'

kun pratalentoj

admonas vin.

La manoj formas laŭ penso-kler'.

Per ŝtonoj luktis la prakampuloj.

Kaj ĉiu ero en dana ter'

animon portas de ĉi insuloj.

Se vi komprenu

pri l' origin',

trezoron tenu

kaj taksu ĝin.

Sed se vi celis al fremda strand',

viking-simile la maron estris,

revene al la malnova land'

vi sentos, kie la koro nestis.

Ĉar pradestinoj

kaj kor-inklin'

kaj mildulinoj

regadas nin.

Kor i kupeen (Tonika) - Hvor smiler fager den danske kyst - YouTube

Jens Vejmand

Jens Vejmand

 Supre jen la laborejo de Thomas Petersen, kiu estis la vera Jens Vejmand.

('Jens Vejmand')

Teksto : Jeppe Aakjær

Muziko :Carl Nielsen

Traduko: C.Graversen

Post pajla ventŝirmilo

- kun man' en vundovind',

ledpeco ĉe okulo

kaj gapa ŝuopint' -

jen sidas li, Jens Vejmand;

pro akra vivbezon'

la panon elmartelas

el malmolega ŝton'.

Se vi matenon frue

vekiĝas pro kaskad'

de sonoj de martelo:

batado, bat', batad',

ja estas li, Jens Vejmand;

jen fulmas de l' martel'

fajreroj furiozaj

jam sub mateno-stel'.

Se de kaleŝ' komforta

oldulon vidas vi,

kun akvo en okuloj

kaj vanga larmostri',

ja estas li, Jens Vejmand:

la krura kovropajl'

nur vane povas ŝirmi

de vento, frost' kaj hajl'.

Se vi veturas hejmen

en pela pluva vent',

dum pro malvarm' tremetas

Venus' en okcident',

denove ŝtalsonoron

vi aŭdas tra l' veter',

ja estas li, Jens Vejmand,

ankoraŭ ĉe l' afer'.

Li tiel nian vojon

glatigis ĝis pere',

kaj antaŭ kristnaskiĝis,

la brako diris: ne!

Jen kuŝis li, Jens Vejmand,

senforta man' kaj kor';

malvarman vintronokton

li transportiĝis for.

Nun staras en tombejo

tabul' en putra stat'

mizere kliniĝanta

sen farbo sur fasad',

jen kuŝas li, Jens Vejmand;

sur ŝtonoj vivis li,

sed lian tomboŝtonon

neniam faris ni.